دستورالعمل های عملیاتی برای لحیم کاری با آهن لحیم کاری برقی:
1. درمان سطح اجزای جوش داده شده
اجزای لحیم کاری که در لحیم کاری دستی با آهن لحیم کاری روبرو می شوند ، قطعات و سیم های الکترونیکی مختلفی هستند. مگر اینکه اجزای الکترونیکی در دوره "گارانتی" در شرایط تولید در مقیاس بزرگ استفاده شود ، معمولاً کار تمیز کردن سطح برای از بین بردن ناخالصی هایی مانند زنگ زدگی ، لکه های روغن ، گرد و غبار و غیره که بر کیفیت جوشکاری در سطح لحیم کاری تأثیر می گذارد ، لازم است. روشهای ساده و آسان مانند خراش مکانیکی ، شستشوی الکل و استون معمولاً در عملیات دستی استفاده می شود.
2. قبل از جوشکاری
قبل از لحیم کاری به قبل از خیس کردن سرب یا مناطق لحیم کاری رسانا از اجزای لازم برای لحیم کاری ، که معمولاً به عنوان آبکاری قلع ، قلع و قلع و قلع معروف است ، اشاره دارد. قبل از لحیم کاری دقیق است زیرا فرآیند و مکانیسم آن کل فرآیند لحیم کاری را شامل می شود - لحیم کاری سطح قطعه کار را از بین می برد ، یک لایه پیوند را از طریق انتشار فلز تشکیل می دهد ، و سپس سطح قطعه کار را با یک لایه لحیم کاری می پوشاند.
قبل از لحیم کاری یک عمل ضروری برای لحیم کاری نیست ، اما تقریباً برای لحیم کاری دستی با آهن لحیم کاری ، به ویژه برای نگهداری ، اشکال زدایی و کارهای توسعه ، تقریباً ضروری است.
3. از شار لحیم کاری بیش از حد استفاده نکنید
مقدار مناسب شار لحیم کاری ضروری است ، اما فکر نکنید که بیشتر بهتر است. گل سرخ بیش از حد نه تنها نیاز به تمیز کردن در اطراف مفصل لحیم کاری پس از جوشکاری دارد ، بلکه زمان گرمایش را طولانی می کند (Rosin ذوب می شود ، تبخیر می شود و گرما می گیرد) و باعث کاهش کارایی کار می شود. و هنگامی که زمان گرمایش کافی نیست ، به راحتی می توان در لحیم کاری مخلوط شد و نقص "شمول سرباره" را تشکیل داد.
شار بیش از حد لحیم کاری می تواند به راحتی در هنگام لحیم کاری اجزای سوئیچ به مخاطبین منتقل شود و در نتیجه تماس ضعیفی ایجاد شود. مقدار مناسب شار لحیم کاری باید این باشد که عطر شل فقط می تواند مفصل لحیم کاری را برای شکل گیری خیس کند ، و عطر شل نباید از طریق صفحه چاپ شده به سطح مؤلفه یا سوراخ سوکت (مانند سوکت IC) جاری شود. برای جوشکاری سیم با هسته گل سرخ ، اساساً نیازی به استفاده مجدد شار نیست.
4. نوک آهن لحیم کاری را تمیز نگه دارید
از آنجا که نوک آهن لحیم کاری برای مدت طولانی در طول جوش در حالت درجه حرارت بالا قرار دارد و با موادی مانند لحیم کاری که تحت تجزیه حرارتی قرار می گیرند در تماس می شوند ، سطح آن به راحتی اکسیده می شود تا لایه ای از ناخالصی های سیاه ایجاد شود ، که تقریباً یک لایه عایق حرارتی تشکیل می دهد و باعث می شود که نوک آهن لحیم کاری اثر گرمایشی خود را از دست بدهد. بنابراین ، لازم است که دائماً ناخالصی ها را در نگهدارنده آهن لحیم کاری از بین ببرید. استفاده از پارچه یا اسفنج مرطوب برای پاک کردن نوک آهن لحیم کاری در هر زمان نیز یک روش متداول است.
5. گرمایش به پل های لحیم کاری متکی است
در عملیات خط غیر مونتاژ ، اشکال مختلفی از اتصالات لحیم وجود دارد که می توانند به یکباره جوش داده شوند ، و ما نمی توانیم مرتباً نوک آهن لحیم کاری را تغییر دهیم. برای بهبود راندمان گرمایش نوک آهن لحیم کاری ، لازم است یک پل لحیم کاری برای انتقال حرارت تشکیل شود. پل به اصطلاح لحیم کاری پلی است که از مقدار کمی لحیم کاری سمت چپ روی آهن لحیم کاری به عنوان یک پل انتقال حرارت بین نوک آهن لحیم کاری و قطعه لحیم کاری در هنگام گرمایش استفاده می کند.
بدیهی است که با توجه به هدایت حرارتی بسیار بالاتر فلز مذاب در مقایسه با هوا ، مؤلفه جوش داده شده به سرعت در دمای جوش گرم می شود. لازم به ذکر است که مقدار قلع حفظ شده به عنوان یک پل لحیم کاری نباید زیاد باشد.
6. مقدار لحیم کاری باید مناسب باشد
لحیم کاری بیش از حد نه تنها غیر ضروری قلع گران قیمت را مصرف می کند ، بلکه باعث افزایش زمان لحیم کاری می شود و به همین ترتیب سرعت کار را کاهش می دهد. به طور جدی تر ، در مدارهای با چگالی بالا ، قلع بیش از حد می تواند به راحتی مدارهای کوتاه غیرقابل تصور را ایجاد کند. با این حال ، لحیم کاری کافی نمی تواند پیوند محکمی ایجاد کند و باعث کاهش استحکام اتصالات لحیم کاری ، به ویژه هنگامی که سیم های لحیم کاری روی صفحه است. لحیم کاری کافی اغلب منجر به جدا شدن سیم می شود.
7. قطعات جوش داده شده باید محکم باشد
قبل از جامد شدن ، لحیم کاری را حرکت ندهید یا ارتعاش نکنید ، به خصوص هنگام استفاده از موچین برای بستن لحیم ، حتماً قبل از برداشتن موچین ، لحیم را جامد کنید. این امر به این دلیل است که فرآیند جامد کردن لحیم کاری یک فرآیند تبلور است. طبق نظریه تبلور ، نیروهای خارجی (حرکت لحیم کاری) در طی فرآیند تبلور ، شرایط تبلور را تغییر می دهند و باعث می شوند کریستال ها درشت شوند و منجر به به اصطلاح "جوش سرد" شوند.
