اصل نویز متر و دامنه کاربرد
شبکه وزن دهی فرکانس در نویز متر دارای سه شبکه وزن دهی استاندارد است: A، B، و C. شبکه A برای شبیه سازی پاسخ گوش انسان به 40-تن خالص مربع در منحنی بلندی برابر است. شکل منحنی نویز متر آن مخالف منحنی مربع با صدای مساوی 340- است، به طوری که باندهای فرکانس متوسط و پایین سیگنال الکتریکی بسیار ضعیف می شوند. شبکه B برای شبیه سازی پاسخ گوش انسان به صدای خالص مربع 70- است که باند فرکانس پایین سیگنال الکتریکی را تا حد معینی کاهش می دهد. شبکه C پاسخ گوش انسان را به یک صدای خالص 100-مربع شبیه سازی می کند و پاسخی تقریباً صاف در کل محدوده فرکانس صوتی دارد. سطح فشار صوت که توسط تراز سنج صدا از طریق شبکه وزن دهی فرکانس اندازه گیری می شود تراز صدا نامیده می شود. با توجه به شبکه وزنی مورد استفاده، به آن تراز صوتی A، سطح صوتی B و سطح صوتی C می گویند و واحد به صورت dB(A) , dB(B) و dB(C) ثبت می شود.
دامنه کاربرد
از آنجایی که نویز متر عمدتاً برای نویزهای محیطی استفاده می شود، برای تشخیص نویز و سرشماری سر و صدا در کارخانه ها، ادارات، جاده های ترافیکی، فرودگاه ها، صدا، خانه ها، مزارع و مکان های دیگر مناسب است.
نویز سنج برای مانیتورینگ نویز لوازم خانگی، تست صدای صوتی و تصویری خانگی، نویز محیطی محله های مسکونی، آزمایشگاه های دانشکده ها و دانشگاه ها، تست نویز کارگاه های سازمانی و پایش نویز حفاظت از محیط زیست شهری و سایر زمینه ها مناسب است.
با توسعه صنعت مدرن، آلودگی محیط زیست نیز تولید می شود. آلودگی صوتی نوعی آلودگی محیطی است که به آسیب بزرگی برای انسان تبدیل شده است. سر و صدای ترافیک، سر و صدای ساختمان، سر و صدای صنعتی و... بر مطالعه، زندگی و استراحت عادی افراد تأثیر می گذارد. اگرچه صدای منتشر شده از لوازم خانگی و تجهیزات صوتی زیاد نیست، اما ارتباط تنگاتنگی با زندگی روزمره مردم دارد و باعث می شود افراد نتوانند در هنگام استراحت ساکت شوند که به خصوص آزاردهنده است و به راحتی باعث اختلافات محله می شود.
استانداردهای کشورها و مناطق مختلف کاملاً سازگار نیستند. سازمان بین المللی استاندارد (ISO) در استاندارد مجاز صدای محیطی در سال 1971 تصریح کرد که سطح صدای مجاز صدای محیط داخلی در مناطق مسکونی 35 تا 45 دسی بل است.
