تست مولتی متر خازن های الکترولیتی

تست مولتی متر خازن های الکترولیتی

ظرفیت خازن های الکترولیتی بسیار بیشتر از ظرفیت خازن های ثابت عمومی است. هنگام اندازه گیری، یک محدوده مناسب برای ظرفیت های مختلف انتخاب کنید. در شرایط عادی، ظرفیت بین 1 تا 47 pF را می توان با بلوک R×1k اندازه گیری کرد. ظرفیت خازنی بیشتر از 47 ptF را می توان با بلوک R×100 اندازه گیری کرد. هرچه ظرفیت خازن کمتر باشد، انتخاب نسبت انسداد الکتریکی باید بزرگتر باشد. قبل از اندازه گیری، خازن باید کاملاً تخلیه شود، یعنی دو پایه خازن الکترولیتی باید اتصال کوتاه شود تا بار باقیمانده در خازن تخلیه شود. می توانید از پروب مولتی متر برای اتصال کوتاه دو پایه خازن استفاده کنید. خازن های با ظرفیت بالا باید با استفاده از پیچ گوشتی از قسمت فلزی تخلیه شوند. پس از تخلیه کامل خازن، سرب تست قرمز رنگ مولتی متر آنالوگ را به الکترود منفی و سیم تست مشکی را به الکترود مثبت وصل کنید. در لحظه ای که به تازگی روشن می شود، نشانگر مولتی متر باید با زاویه زیادی به سمت راست منحرف شود و سپس به تدریج به سمت چپ برگردد تا در یک موقعیت خاص متوقف شود. مقاومت در این زمان، مقاومت عایق رو به جلو خازن الکترولیتی است که عموماً باید بالای چند صد کیلو اهم باشد. سرنخ های آزمایش را به اندازه گیری تغییر دهید و نشانگر پدیده قبلی را تکرار می کند. آخرین مقدار مقاومت نشان داده شده، مقاومت عایق معکوس خازن است که باید کمی کوچکتر از مقاومت عایق رو به جلو باشد.

در اندازه گیری فوق، اگر نشانگر مولتی متر در حین اندازه گیری حرکت نکند، به این معنی است که ظرفیت خازن از بین رفته یا مدار داخلی باز است. اگر مقاومت عایق رو به جلو و معکوس خازن بسیار کم یا صفر باشد، به این معنی است که خازن دارای جریان نشتی زیاد یا اتصال کوتاه داخلی است و دیگر قابل استفاده نیست. . برای خازن های الکترولیتی با قطب مثبت و منفی ناشناخته می توان از روش اندازه گیری مقاومت عایق برای شناسایی آنها استفاده کرد. یعنی ابتدا دو پایه خازن را با دو سیم تست یک مولتی متر لمس کنید تا مقاومت عایق خازن اندازه گیری شود. پس از تغییر لیدهای تست، دوباره اندازه گیری کنید. مقدار بزرگتر مقاومت عایق رو به جلو است. در این زمان، سرب تست سیاه رنگ به الکترود مثبت خازن متصل می شود.

تشخیص ظرفیت متغیر
ظرفیت خازن متغیر معمولاً کم است و عمدتاً برای تشخیص وجود اتصال کوتاه بین قطعه متحرک و قطعه ثابت خازن استفاده می شود.

① شفت را به آرامی با دست بچرخانید. باید بسیار صاف به نظر برسد و نباید شل یا سفت و یا حتی چسبیده باشد. هنگام فشار دادن شفت چرخان به جلو، عقب، بالا، پایین، چپ یا راست، شفت چرخان نباید تکان بخورد.

② یک خازن متغیر با تماس ضعیف بین شفت دوار و قطعه متحرک دیگر قابل استفاده نیست.

③مولتی متر را در چرخ دنده R×10k قرار دهید، دو سیم تست را با یک دست به پایانه های قطعه متحرک و قطعه ثابت خازن متغیر متصل کنید و با دست دیگر شفت را به آرامی به جلو و عقب بچرخانید. نشانگر مولتی متر باید در بی نهایت باشد. حرکت نکن. اگر گاهی اوقات اشاره گر به صفر اشاره می کند، به این معنی است که یک نقطه اتصال کوتاه بین قطعه متحرک و قطعه ثابت خازن متغیر وجود دارد. اگر به یک زاویه خاص بچرخد، قرائت مولتی متر بی نهایت نیست، بلکه یک مقاومت محدود است، به این معنی است که بین قطعه متحرک و قطعه ثابت خازن متغیر یک اتصال کوتاه وجود دارد. یک پدیده نشتی بین آنها وجود دارد.