بازرسی میکروسکوپی ساده ترین روش برای آزمایش کیفیت خوراک است.
الف. آنالیز شیمیایی
ترکیب شیمیایی مواد خام معمولاً شامل رطوبت، پروتئین، عصاره اتری (روغن)، فیبر خام، خاکستر، کلسیم و فسفر را تشخیص داده و کیفیت آنها را با مقایسه با استانداردها ارزیابی کنید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر می توان ترکیب اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب را تشخیص داد. تجزیه و تحلیل محتوای واقعی مواد مغذی مواد خام مورد تجزیه و تحلیل را نشان می دهد و داده ها را می توان مستقیماً برای مخلوط کردن خوراک استفاده کرد. این روش به آزمایشگاههای مجهز-و{4}}تحلیلگران یا کارکنان شیمیایی آموزشدیده نیاز دارد. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل هزینه کل هر نمونه بسیار گران است. بنابراین کاربرد این روش عمدتاً به تولید تجاری کارخانه های خوراک دام محدود می شود. در مخلوط خوراک، پروتئین یک ماده مغذی مهم است که با روش تعیین نیتروژن کجلدال به صورت پروتئین خام بیان می شود (N 6.25). نتایج بهدستآمده نمیتواند نشان دهد که آیا منبع نیتروژن از پروتئین موجود در ماده خام میآید یا خیر. یا پروتئین موجود در مخلوط یا نیتروژن غیر پروتئینی در نمونه. علاوه بر این، این روش تجزیه و تحلیل نمی تواند هیچ اطلاعات یا نمایشی در مورد استفاده از مواد مغذی موجود در مواد خام ارائه دهد. به منظور دستیابی به کاربرد بهینه این روش، می توان از روش های دیگر تست کیفیت خوراک برای تجزیه و تحلیل و سازماندهی داده های آنالیز شیمیایی بر این اساس استفاده کرد.
ب- بازرسی میکروسکوپی خوراک
هدف اصلی تشخیص میکروسکوپ خوراک، شناسایی و ارزیابی مواد و ناخالصی های خوراک فردی یا مخلوط بر اساس ویژگی های خارجی آنها (تشخیص استریومیکروسکوپ) یا ویژگی های سلولی (تشخیص میکروسکوپ مرکب) است. اگر مواد اولیه خوراک و ناخالصی ها یا آلاینده ها جداسازی و اندازه گیری شوند، می توان از روش های تشخیص میکروسکوپی برای شناسایی کمی مواد خام خوراک استفاده کرد. به طور خلاصه، مواد خوراک بدون تقلب یا آلودگی دارای ترکیبات شیمیایی هستند که بسیار نزدیک به استانداردهای توصیه شده یا گزارش شده یا مقادیر متوسط در منطقه است. بازرسی میکروسکوپی خوراک می تواند خلوص مواد خام خوراک را مشخص کند و با کمی تجربه می تواند شناسایی رضایت بخشی از کیفیت را نیز ارائه دهد. در مقایسه با آنالیز شیمیایی، این روش از نظر تجهیزات و هزینه های آنالیز برای هر نمونه بسیار کمتر نیاز دارد. هم شرکت های تجاری فرآوری خوراک و هم کشاورزانی که خوراک خود را تولید می کنند می توانند این روش را اتخاذ کنند.
