میکروسکوپ - معرفی 4 لنز کندانسور
کندانسور در زیر صحنه نصب می شود. میکروسکوپ های کوچک اغلب خازن ندارند، اما هنگام استفاده از عدسی شیئی با دیافراگم عددی بالاتر از 0.40 باید خازن داشته باشند. کندانسور نه تنها می تواند کمبود نور را جبران کند و خواص نور منبع نور را تغییر دهد، بلکه نور را روی جسم متمرکز کند تا بهترین اثر نوری را به دست آورد.
کندانسور ساختارهای زیادی دارد و الزامات کندانسور نیز با توجه به دیافراگم عددی عدسی شیئی متفاوت است.
1. کندانسور آبه
این توسط Ernst Abbe، استاد دانشگاه اپتیک آلمان طراحی شده است. کندانسور Abbe از دو عدسی تشکیل شده است و توانایی جمع آوری نور خوبی دارد، اما زمانی که دیافراگم عددی عدسی شیئی بالاتر از 0.60 باشد، انحراف رنگی و انحراف کروی ظاهر می شود. بنابراین بیشتر در میکروسکوپ های معمولی استفاده می شود.
2. کندانسور آپلاناتیک آکروماتیک
این نوع کندانسور با نامهای «کندانسور آپلاناتیک» و «کندانسور کیمینگ» نیز شناخته میشود. از یک سری لنز تشکیل شده است. دارای درجه بالایی از تصحیح انحراف رنگی و انحراف کروی است. بالاترین نوع کندانسور دارای مقدار NA 1.4 است. بنابراین، چنین خازنهایی اغلب در میکروسکوپهای تحقیقاتی پیشرفته مجهز میشوند. برای اهداف با بزرگنمایی کم زیر 4X مناسب نیست، در غیر این صورت منبع نور نمی تواند کل میدان دید را پر کند.
3. کندانسور را به بیرون بچرخانید
هنگام استفاده از لنز شیئی با بزرگنمایی کم (مانند 4X)، به دلیل میدان دید زیاد، مخروط نوری که منبع نور ایجاد می کند نمی تواند کل میدان دید را پر کند و باعث می شود لبه میدان دید تاریک و فقط قسمت مرکزی باید روشن شود. برای پر کردن میدان دید با روشنایی، لنز بالایی کندانسور باید از مسیر نور خارج شود.
4. کندانسورهای دیگر
علاوه بر انواع کندانسورهای مورد استفاده در میدان روشن فوق، کندانسورهایی برای مصارف خاص نیز وجود دارد. از قبیل کندانسور میدان تاریک، کندانسور کنتراست فاز، کندانسور پلاریزه کننده، کندانسور تداخل دیفرانسیل و غیره، کندانسورهای فوق برای روش های مشاهده مربوطه قابل اجرا هستند.
