روش های استفاده از مولتی متر برای یافتن عیوب در مدارهای کنترل الکتریکی
به طور کلی دو روش برای یافتن عیوب مدار وجود دارد: روش ولتاژ و روش مقاومت. روش ولتاژ استفاده از اندازه گیری ولتاژ برای تشخیص نقطه عیب است، در حالی که روش مقاومت استفاده از اندازه گیری مقاومت برای یافتن عیب است. هر روشی مزایای خاص خود را دارد. اگر با مدار آشنایی ندارید، توصیه می کنیم از روش مقاومت برای قضاوت در مورد خطا استفاده کنید که نسبتاً ایمن تر است. قبل از اندازه گیری مدار کنترل، ابتدا منبع تغذیه/فیوز مدار کنترل را جدا کنید تا مدار کنترل از مدار اصلی جدا شود. هدف از انجام این کار جلوگیری از تداخل مدار اصلی هنگام اندازه گیری مدار کنترل است.
سپس یک پروب را روی عدد شروع فرد (مانند 101) حلقه کنترل و پروب دیگر را روی عدد شروع زوج (مانند 102) حلقه کنترل قرار دهید. مقاومت بین آنها باید بی نهایت باشد. سپس کلید SB2 را فشار دهید. در این زمان باید مقدار مقاومت مشخصی وجود داشته باشد (مقدار مقاومت برابر با مقاومت سیم پیچ است). اگر مقدار مقاومت همچنان بی نهایت باشد، به این معنی است که مدار بین دو پروب وصل نیست و در جایی قطع شده است و سپس به جستجو ادامه دهید.
سپس دوباره دکمه را فشار داده و مقاومت بین پایانه بعدی (103) ترمینال شروع و عدد شروع زوج (102) را اندازه گیری کنید. اگر مقدار مقاومت مشخصی وجود داشته باشد، نشان می دهد که یک مدار باز بین 101 و 103 وجود دارد. اگر مقدار مقاومت همچنان بی نهایت باشد، به این معنی است که هنوز یک مدار باز در جایی بین 103 و 102 وجود دارد و سپس به جستجوی بیشتر ادامه دهید.
از آنجایی که قانون شماره گذاری تعیین می کند که پایانه هایی با اعداد زوج و فرد متعلق به دو مدار با قطبیت های مختلف هستند، وقتی پایانه هایی را که به اعداد فرد ختم می شوند و آنهایی که به اعداد زوج ختم می شوند را اندازه گیری می کنیم، معمولاً باید مقاومت خاصی بین آنها وجود داشته باشد. (البته این بر این فرض است که آنها در یک حلقه منبع تغذیه هستند.)
