روش یافتن گسلها در مدارهای کنترل الکتریکی با استفاده از مولتی متر
به طور کلی دو روش برای یافتن گسل های مدار وجود دارد: روش ولتاژ و روش مقاومت. روش ولتاژ از اندازه گیری ولتاژ برای تشخیص نقاط گسل استفاده می کند ، در حالی که روش مقاومت از اندازه گیری مقاومت برای یافتن گسلها استفاده می کند. آنها هرکدام مزایای خاص خود را دارند. اگر با مدار آشنا نیستید ، توصیه می کنیم از روش مقاومت برای تعیین گسل استفاده کنید که نسبتاً بی خطر است.
مدار اصلی سیم های کمتری دارد و تشخیص گسلها را آسان تر می کند. در اینجا ، ما مدار کنترل را به عنوان نمونه می گیریم.
قبل از اندازه گیری مدار کنترل ، برق/فیوز مدار کنترل را جدا کنید تا آن را از مدار اصلی جدا کنید. هدف از انجام این کار جلوگیری از تداخل در مدار اصلی هنگام اندازه گیری مدار کنترل است.
سپس یک کاوشگر را در تعداد شروع عجیب مدار کنترل (مانند 101) و یک کاوشگر دیگر در تعداد یکنواخت مدار کنترل (مانند 102) قرار دهید و مقاومت بین آنها باید بی نهایت بزرگ باشد. سپس دکمه را فشار دهید تا SB2 را تغییر دهید ، و باید یک مقدار مقاومت خاصی وجود داشته باشد (مقدار مقاومت برابر با مقاومت سیم پیچ است). اگر مقاومت هنوز نامتناهی است ، به این معنی است که هیچ ارتباطی بین این دو پروب وجود ندارد یا در جایی استراحت وجود دارد ، پس به جستجوی بیشتر ادامه دهید.
سپس دوباره دکمه را فشار داده و مقاومت بین ترمینال بعدی (103) ترمینال شروع و شماره حتی شروع (102) را اندازه گیری می کنیم. اگر مقدار مقاومت خاصی وجود داشته باشد ، نشان می دهد که یک مدار باز بین 101 تا 103 وجود دارد. اگر مقاومت هنوز نامتناهی است ، به این معنی است که هنوز هم در جایی بین 103 تا 102 وجود دارد ، پس به جستجوی بیشتر ادامه دهید.
این روند را تا زمانی که نقطه گسل مشخص شود تکرار کنید
از آنجا که قانون شماره گذاری مشخص می کند که تعداد عجیب و غریب و حتی دو مدار قطبی متفاوت هستند ، ما ترمینال هایی را که به صورت عجیب و غریب و حتی اعداد پایان می دهند ، اندازه گیری می کنیم و به طور معمول مقاومت خاصی بین آنها وجود دارد. (البته فرضیه همان مدار قدرت است)
