روش اندازه گیری و کاربرد بادسنج و بادسنج حرارتی
روش اندازه گیری و کاربرد بادسنج و بادسنج حرارتی
ابزاری برای اندازه گیری سرعت هوا. انواع مختلفی از آن وجود دارد و متداول ترین مورد استفاده در ایستگاه های هواشناسی بادسنج فنجان باد است که از سه فنجان مخروطی سهموی تشکیل شده است که روی براکت در زاویه 120 درجه نسبت به یکدیگر ثابت شده اند تا قسمت حسگر و سطوح مقعر را تشکیل دهند. فنجان های خالی همه در یک جهت هستند. کل قسمت القایی روی یک شفت چرخان عمودی نصب می شود و تحت اثر نیروی باد، فنجان باد با سرعتی متناسب با سرعت باد به دور شفت می چرخد. بادسنج چرخشی دیگر بادسنج پروانه ای است که از یک ملخ سه پره یا چهار پره به عنوان قسمت حسگر تشکیل شده است که در قسمت جلویی یک بادگیر نصب می شود تا همیشه با جهت وزش باد در یک راستا باشد. پره ها حول محور افقی با سرعتی متناسب با سرعت باد می چرخند. انواع بادسنج های متداول عبارتند از: بادسنج هایی که با استفاده از نرخ اتلاف حرارت جسم گرم شده و اصل همبستگی سرعت باد ساخته می شود. بادسنج اولتراسونیک که با استفاده از این اصل ساخته شده است که سرعت انتشار امواج صوتی تحت تأثیر سرعت باد قرار می گیرد و در نتیجه افزایش و کاهش می یابد.
انتخاب پروب برای بادسنج ها
محدوده اندازه گیری سرعت جریان از {{0}} تا 100m/s را می توان به سه بخش تقسیم کرد: سرعت کم: 0 تا 5 متر بر ثانیه. سرعت متوسط: 5 تا 40 متر بر ثانیه سرعت بالا: 40 تا 100 متر بر ثانیه پروب حرارتی بادسنج برای اندازه گیری 0 تا 5 متر بر ثانیه استفاده می شود. پروب چرخ دوار بادسنج برای اندازه گیری سرعت جریان 5 تا 40 متر بر ثانیه ایده آل است. و لوله پیتوت می تواند بهترین نتایج را در محدوده سرعت بالا بگیرد. (Shanghai Yiou Instrument Equipment Co., Ltd.) یک معیار اضافی برای انتخاب صحیح پروب سرعت جریان بادسنج دما است. معمولاً دمای کارکرد سنسور حرارتی بادسنج تقریباً مثبت -70 درجه سانتیگراد است. پروب روتور بادسنج مخصوص می تواند به 350 درجه سانتیگراد برسد. لوله های پیتوت در دمای بالای 350 درجه سانتیگراد استفاده می شوند.
