روش های اندازه گیری فاصله یاب لیزری توضیح داده شده است
توضیح روش های اندازه گیری مسافت یاب لیزری: مسافت یاب لیزری دارای ویژگی های خطی خوب، زاویه واگرایی کوچک و انرژی متمرکز است. هنگام استفاده از لیزر برای محدوده، معمولاً بر اساس طول محدوده و اصل برد به انواع مختلفی طبقه بندی می شود. معمولاً سه نوع اصل اندازه گیری وجود دارد: روش پالس، روش فاز و روش مثلث. روشهای اندازهگیری مختلف زمینههای کاربردی متفاوتی دارند. روش پالس (شامل روش زمان پرواز) یک پالس لیزری از یک ژنراتور لیزری ساطع می کند که در هنگام برخورد با یک جسم به ژنراتور منعکس می شود. فاصله زمانی بین انتشار و دریافت لیزر را اندازه گیری کنید و سپس آن را بر پرتو تقسیم کنید تا فاصله نقطه شروع تا هدف را محاسبه کنید. روش فاز امواج پالس پیوسته را از منبع فرستنده ساطع می کند و فاصله را با محاسبه اختلاف فاز بین موج فرستنده و موج دریافت کننده محاسبه می کند. روش مثلثسازی شامل انتشار یک پرتو لیزر از یک منبع ساطعکننده است که وقتی با یک شی هدف مواجه میشود به انتهای گیرنده منعکس میشود. نقطه پرتاب، جسم هدف و نقطه دریافت کننده یک مثلث را تشکیل می دهند و با اندازه گیری زاویه مثلث می توان فاصله ابزار تا هدف را اندازه گیری کرد.
دامنه کاربرد مسافت یاب لیزری:
روش فاز معمولاً برای اندازهگیری فاصله نزدیک، با فواصل اندازهگیری از دهها سانتیمتر تا دهها متر، دقت اندازهگیری معمولاً به میلیمتر و زمان اندازهگیری نسبتاً طولانی استفاده میشود.
روش مثلثسازی معمولاً برای اندازهگیریهای بسیار نزدیک استفاده میشود، با فواصل اندازهگیری معمولاً در دهها میلیمتر، دقت اندازهگیری میتواند به سطح میکرومتر برسد و زمان اندازهگیری بسیار کوتاه است.
روش پالس معمولاً برای اندازهگیری در فواصل طولانی و مسافت طولانی، با فواصل اندازهگیری از چند صد متر تا چند کیلومتر، دقت اندازهگیری معمولاً بر حسب سانتیمتر تا دسیمتر و زمان اندازهگیری کوتاه استفاده میشود.
