آیا هر چه قدرت لحیم کاری بالاتر باشد بهتر است؟
اتو برقی وجود ندارد، قدرت زیاد است یا قدرت کم!
انواع مختلفی از برق برای اتوهای برقی وجود دارد، انواع کوچکتر 15 وات، 20 وات، بزرگترها 200 وات، 300 وات و مدل تپانچه ای 500 وات. هنگام انجام کار جوشکاری باید توان آهن لحیم کاری را با توجه به جسم جوش تعیین کرد و گاهی اوقات توان اتو کنتاکت برق را با توجه به فصل آب و هوا (زمستان، تابستان) انتخاب کرد. برای لحیم کاری قطعات الکترونیکی، 15 وات تا 20 وات خوب است. اگر از 500 وات استفاده کنید، هنگامی که آهن لحیم کاری پایین بیاید، سیاهچاله خواهد شد. البته خوب نیست.
اینکه انتخاب توان مناسب است یا نه، عمدتاً به ذوب و جریان لحیم کاری بستگی دارد. این فرآیند بیش از سه ثانیه نیست. اگر بیش از حد طولانی باشد، به قطعات الکترونیکی آسیب می رساند، اگر خیلی کوتاه باشد، جوش قابل اعتماد نخواهد بود و اتصالات لحیم کاری صاف نمی شود.
به طور کلی، آهن لحیم کاری با پایه های کوچک مانند مقاومت، خازن، ترانزیستور و بلوک یکپارچه باید با آهن لحیم کاری 20- وات استفاده شود. هنگام جوشکاری هیت سینک ها، ترانسفورماتورها، پوشش های محافظ و سایر دستگاه های با پایه بزرگ یا زمین کردن صفحات مسی با مساحت بزرگ، توصیه می شود از 35 وات تا 40 وات استفاده کنید. بنابراین، با توجه به جسم جوش، قدرت آهن لحیم کاری باید به درستی انتخاب شود. چیزی به نام توان بالا یا کم توان وجود ندارد.
مقدمه ای بر تفاوت بین قدرت و اندازه دستگاه لحیم کاری برقی
در فرآیند تعمیرات برق، آهن لحیم کاری یک ابزار ضروری است، اما بسیاری از پرسنل تعمیر و نگهداری که به تازگی با آهن لحیم کاری تماس گرفته اند، نمی دانند که از چه استانداردی برای انتخاب قدرت اتو لحیم کاری در طول فرآیند جوشکاری استفاده می شود. و اغلب با یک آهن لحیم کاری به سرتاسر دنیا می روند. مستقیم ترین نتیجه این است که اثر جوش به دلیل بی دقتی در انتخاب قدرت آهن لحیم ایده آل نیست.
قدرت آهن لحیم کاری الکتریکی مورد استفاده بسیار زیاد است، به راحتی می توان اجزا را بسوزاند (به طور کلی، زمانی که دمای اتصال دیود و تریود از 200 درجه بیشتر شود، می سوزد) و سیم های چاپ شده از زیر لایه می افتند. قدرت آهن لحیم کاری استفاده شده بسیار کم است و قلع لحیم کاری نمی تواند کاملاً ذوب شود، شار نمی تواند تبخیر شود، اتصالات لحیم کاری صاف و محکم نیستند، و تولید جوش کاذب آسان است. عموماً برای جوشکاری مدارهای مجتمع، بردهای مدار چاپی، مدارهای CMOS، ترانزیستورهای تزئینی، ضبط کننده آی سی، دستگاه های تلویزیون، برای آزمایشات مدار معمولی معمولاً 20 وات مناسب است و برای تعمیر ماشین های لوله خلاء مانند تقویت کننده ها و ابزار قدیمی استفاده می شود. 35 وات مناسب است و نوع گرمایش خارجی 45 وات است. سیم کشی ترانسفورماتور بزرگ جوشکاری و خط تنه ارت روی صفحه پایه فلزی 50 وات برای نوع گرمایش داخلی و 75 وات برای نوع گرمایش خارجی است. اگر می خواهید مواد فلزی را جوش دهید، باید از آهن لحیم کاری گرمایش خارجی بالای 100 وات استفاده کنید. اگر شرایط اجازه دهد، علاقه مندان به رادیو آماتور می توانند به نوع گرمایش داخلی 2OW، نوع گرمایش داخلی یا خارجی 35 وات و آهن لحیم کاری گرمایش خارجی 150 وات مجهز شوند تا اساساً بتوانند نیازهای مختلف جوشکاری را برآورده کنند.
لحیم کاری که ما استفاده می کنیم به طور کلی به دو نوع تقسیم می شود: لحیم کاری سربی و لحیم بدون سرب، اما متداول ترین لحیم کاری لحیم کاری سرب است که ترکیبی از 63 درصد قلع، 37 درصد سرب و نقطه ذوب 183 درجه دارد. در حالی که ترکیب لحیم کاری بدون سرب 99 درصد قلع است، شار حدود 1 درصد و نقطه ذوب 227 درجه است. لحیم کاری سرب دارای مزایای نقطه ذوب پایین، لحیم کاری آسان و قیمت پایین است، اما دوستدار محیط زیست نیست و سرب برای بدن انسان مضر است، بنابراین پس از لحیم کاری باید دست های خود را با دقت بشویید. در طول فرآیند لحیم کاری، بهتر است از ماسک یا مکانی با نور روشن استفاده کنید تا از فاصله مشخصی بین سر و جوش اطمینان حاصل شود. با افزایش آگاهی مردم از حفاظت از محیط زیست، اکنون از لحیم کاری بدون سرب برای جوشکاری ماشینی در کارخانه ها استفاده می شود. با توجه به نقطه ذوب بالای لحیم کاری بدون سرب، درک اینکه چرا گاهی اوقات ذوب کردن لحیم کاری هنگام تعمیر لوازم الکتریکی وارداتی دشوار است، دشوار نیست.
لحیم کاری برقی یک دستگاه گرمایش الکتریکی است که پس از برق رسانی می تواند دمای بالایی در حدود 250 درجه ایجاد کند. در طول فرآیند لحیم کاری آهن لحیم کاری الکتریکی، در واقع یک فرآیند انتقال حرارت است. هنگامی که با سطح لحیم کاری تماس پیدا می کند، گرمای روی نوک آهن لحیم کاری به لحیم منتقل می شود و لحیم کاری گرما را جذب می کند، ذوب می شود و جریان می یابد و تحت عمل کشش سطحی یک اتصال لحیم کاری روشن و گرد ایجاد می کند. . در فرآیند انتقال حرارت جوشکاری، از آنجایی که فلزات رسانای خوبی برای گرما هستند، انتقال حرارت سریعتر انجام می شود. در طول فرآیند ذوب لحیم، به دلیل اتلاف حرارت نوک لحیم، دمای آن کم و بیش کاهش می یابد. اگر محل اتصال لحیم کاری مساحت زیادی داشته باشد، باید گرمای بیشتری جذب کند تا لحیم کاری روی آن به نقطه ذوب برسد. اگر اندازه نوک لحیم کاری کوچک باشد و گرمای کمتری را ذخیره کند، دما سریعتر کاهش می یابد و گرمای ایجاد شده به دلیل قدرت کم هسته لحیم کاری برای جبران گرمای از دست رفته بسیار دیر است. در این زمان، شهودی ترین پدیده این است که لحیم کاری ذوب نمی شود یا به طور کامل ذوب نمی شود. در این صورت برای جوشکاری باید از هویه لحیم کاری پرقدرت استفاده کنیم. برعکس، اگر قطعات جوش داده شده کوچک باشند، نیازی به استفاده از آهن لحیم کاری پرقدرت نداریم. اگر از لحیم کاری پرقدرت استفاده می کنیم باید به زمان جوشکاری توجه کنیم در غیر این صورت حرارت زیاد به راحتی باعث می شود مداری که جریان از آن عبور می کند و برد مدار آسیب می بیند. ، باعث افتادن فویل مسی چاپ شده می شود. قدرت خاص آهن لحیم کاری مناسب است و نیاز کمی به آن وجود ندارد. انباشت تجربه کاری طولانی مدت پرسنل تعمیر و نگهداری بهترین راه برای انتخاب آهن لحیم کاری مناسب شماست.
