مقدمه ای بر استفاده از آشکارسازهای گاز قابل حمل
آلارم تشخیص گاز قابل حمل یک ابزار ابزار دقیق قابل حمل است که برای تشخیص گازهای مضر استفاده می شود. هنگامی که غلظت گاز اندازه گیری شده به مقدار غلظت خطرناک از پیش تعیین شده برسد یا از آن فراتر رود، یک سیگنال هشدار صوتی و بصری صادر می شود.
آشکارسازهای گاز قابل حمل شامل آشکارسازهای تک گاز و آشکارسازهای کامپوزیت چند گازی هستند و روشهای استفاده تقریباً مشابه هستند. چگونه از آن استفاده کنیم؟
1. قبل از ورود به محل کار، باید تاییدیه ایمنی انجام شود و حفاظت ایمنی مربوطه مانند محافظ صورت و ماسک گاز و غیره برای اطمینان از ایمنی آزمایش کننده ها و از بین بردن خطرات احتمالی ایمنی قبل از ورود به محل کار انجام شود. برای آزمایش. هنگامی که آشکارساز گاز قابل حمل هشدار می دهد، باید به موقع از صفحه کار خارج شود و داده های تشخیص را ذخیره و ثبت کند. پس از بیش از نیم ساعت تهویه اجباری، دو اندازه گیری و آزمایش انجام می شود. پرسنل آزمون باید نتایج آزمایش محل کار را روی برگه تاییدیه بنویسند و مسئولیت کامل صحت داده های آزمون را بر عهده بگیرند.
2. پس از بازرسی تأیید کنید که علامت هشدار را طبق مقررات برگردانید. علامت هشدار باید در محل قابل اطمینانی در ورودی محل کار آویزان شود. سایر پرسنل مجاز به چرخاندن علامت هشدار نیستند و در عین حال از تحت تأثیر قرار گرفتن دلایل دیگر خودداری می کنند. کارکنان فقط با دیدن قسمت سبز می توانند وارد محل کار شوند. ناظر تولیدی کشیک باید بر کار بازرسان کشیک نظارت و بازرسی کند تا از اجرای مؤثر این مقررات اطمینان حاصل شود.
3. پروب ردیاب گاز قابل حمل را در محیط مورد آزمایش قرار دهید. هنگامی که گاز مورد آزمایش نشت می کند، مقدار نمایش داده شده روی غلظت بزرگتر می شود. هنگامی که مقدار از مقدار تنظیم زنگ بیشتر شود، نشانگر هشدار روشن می شود و زنگ هشدار به صدا در می آید. هنگامی که کاوشگر به سمت منبع نشت حرکت می کند، مقدار نمایش داده شده در صفحه نمایش غلظت آشکارساز گاز افزایش می یابد و قرائت ثبت می شود.
4. وقتی باتری ردیاب گاز قابل حمل کم است باید به موقع برق را قطع کرد و باتری را با شارژر شارژ کرد!
