مقدمه ای بر روش انتخاب آهن لحیم کاری برقی خانگی
آهن لحیم کاری یک ابزار ضروری برای ما برای انجام جوشکاری مدار است. درک کامل اصل کار لحیم کاری برقی نه تنها به ما کمک می کند تا از آهن لحیم کاری بهتر استفاده کنیم، بلکه به ما این امکان را می دهد که بدانیم چه کاری انجام دهیم تا خطری وجود نداشته باشد. .
یک هویه لحیم کاری با دمای ثابت
آهن لحیم کاری با دمای ثابت، کنترل دمای خودکار را از طریق جذب و جداسازی مواد مغناطیسی نرم و فولاد مغناطیسی انجام می دهد. دمای ثابت آهن لحیم کاری الکتریکی معمولاً 45 وات است. به طور متناوب روشن و خاموش می شود. مصرف برق واقعی 25 وات است. برای منبع تغذیه 24 ولت از ترانسفورماتور استفاده می کند و دو منظوره است.
اصل کار: همانطور که در شکل نشان داده شده است، هنگامی که دمای سر جوش کمتر از مقدار دمای ثابت است، سنسور دمای مغناطیسی متصل به انتهای سر جوش، آهنربای دائمی را جذب می کند، به طوری که تماس روی شاتون فولادی مغناطیسی متصل می شود. و برق به المنت حرارتی فرستاده می شود تا دمای سر جوش به تدریج افزایش یابد. هنگامی که درجه حرارت بالاتر از دمای ثابت است، عنصر گرمایش مغناطیس خود را از دست می دهد، منبع تغذیه قطع می شود و گرمایش متوقف می شود. به این ترتیب منبع تغذیه به طور خودکار روشن یا خاموش می شود، دما به طور مکرر بالا و پایین می رود و لحیم کاری برقی در دمای ثابت نگه داشته می شود. در صورت تغییر نوع المنت حرارتی، مقادیر دمای ثابت متفاوتی را می توان بدست آورد.
سوئیچ مغناطیسی
آهن لحیم کاری الکتریکی با دمای ثابت دارای مزایای صرفه جویی در انرژی، راندمان بالا، مصرف کم، عمر طولانی و غیره است. این یک ابزار جوشکاری ایده آل برای تولید محصولات الکترونیکی و صنعت تعمیرات الکترونیکی است.
چگونه یک آهن لحیم کاری انتخاب کنیم؟
(1) هنگام لحیم کاری مدارهای مجتمع، ترانزیستورها و قطعاتی که در برابر گرما آسیب پذیر هستند، از یک گرمایش داخلی 20 وات یا آهن لحیم کاری گرمایش خارجی 25 وات استفاده کنید.
(2) هنگام جوشکاری سیمهای ضخیمتر یا کابلهای کواکسیال، از نوع گرمایش داخلی 50 وات یا آهن لحیم کاری گرمایش خارجی 45-75 وات استفاده کنید.
(3) هنگام لحیم کاری اجزای بزرگتر، مانند لنت های اتصال به زمین شاسی فلزی، باید از آهن لحیم کاری برقی بالای 100 وات استفاده شود.
(4) شکل نوک آهن لحیم کاری باید با الزامات سطح جوش و تراکم مونتاژ محصول سازگار باشد.
به بیان ساده، قدرت و نوع آهن لحیم کاری باید به طور معقولی با توجه به جسم جوش انتخاب شود. اگر جوش بزرگتر باشد، قدرت لحیم کاری مورد استفاده باید بیشتر باشد. اگر قدرت کم باشد، دمای لحیم کاری بسیار پایین خواهد بود و لحیم کاری به آرامی ذوب می شود. شار به آسانی تبخیر نمی شود و اتصالات لحیم صاف و محکم نیستند که به ناچار منجر به کیفیت ظاهری نامناسب و استحکام جوش می شود و حتی لحیم کاری را نمی توان ذوب کرد و نمی توان جوشکاری را انجام داد. با این حال، قدرت آهن لحیم کاری الکتریکی نباید خیلی زیاد باشد. اگر بیش از حد بزرگ باشد، حرارت زیادی به قطعه جوش منتقل می شود و اتصالات لحیم قطعات بیش از حد گرم می شود که ممکن است باعث آسیب به قطعات شود و ورق مسی برد مدار چاپی از بین می رود. و لحیم کاری آسیب می بیند. جریان روی سطح جوش خیلی سریع است و قابل کنترل نیست و غیره.
