مقدمه ای بر مشکلاتی که ممکن است در هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز احتراق ایجاد شود

مقدمه ای بر مشکلاتی که ممکن است در هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز احتراق ایجاد شود

آشکارسازهای گازهای قابل احتراق عمدتاً در صنایع پتروشیمی که گازهای قابل احتراق وجود دارد مانند صنایع گاز، نفت و صنایع شیمیایی استفاده می شود. آنها می توانند برای تشخیص وجود نشتی های خطرناک در مکان های داخلی و خارجی استفاده شوند و همچنین ابزار مهمی برای اطمینان از ایمنی شخصی و ایمنی تولید هستند. اگر گاز قابل احتراق در یک مکان خاص شناسایی شود، آشکارساز سیگنال گاز را به سیگنال های ولتاژ و جریان تبدیل می کند تا به ابزار آلارم ارسال شود. در نهایت، ابزار به طور خودکار مقدار غلظت حد پایین انفجاری گاز قابل احتراق را نشان می دهد. هنگامی که پرسنل سیگنال هشدار صدا و نور را می شنوند، اقدامات ایمنی را برای جلوگیری از وقوع حوادث انفجار انجام می دهند. هنوز مشکلات زیادی در انتخاب آشکارسازهای گاز مختلف وجود دارد که عمدتاً در موارد زیر منعکس می شود: 1. تشخیص گازهای قابل اشتعال مهمتر از تشخیص گازهای سمی است. 2. تشخیص گازهایی که ممکن است باعث مسمومیت حاد شوند، مهمتر از تشخیص گازهایی است که ممکن است باعث مسمومیت مزمن شوند.

با توجه به درس های آموخته شده از حوادث انفجاری متعدد ناشی از نشت گاز قابل احتراق، مردم اهمیت زیادی به تشخیص گازهای قابل احتراق می دهند. می توان گفت در هر کارخانه پتروشیمی یا شیمیایی، اکثریت قریب به اتفاق دتکتورهای گازهای خطرناک را دتکتورهای LEL تشکیل می دهند. با این حال، تجهیز تنها به آشکارسازهای LEL هنوز برای محافظت واقعی از ایمنی و سلامت کارگران فاصله زیادی دارد. نمی توان انکار کرد که بیشتر گازهای خطرناک فرار، گازهای قابل احتراق هستند، اما آشکارسازهای گاز احتراق کاتالیستی (LEL) انتخاب ارجح برای تشخیص همه گازهای قابل احتراق نیستند. این به طور خاص برای تشخیص متان طراحی شده است، اما عملکرد تشخیص آن برای سایر مواد نسبتا ضعیف است. بنابراین غلظت حد پایین گازهای قابل احتراق غیر از متان که می توانند تشخیص دهند بسیار بیشتر از غلظت مجاز آنها است.

هنگام استفاده صحیح از یک آشکارساز گاز قابل احتراق، باید وضعیت کاربرد خاص را به دقت در نظر بگیریم.

ابتدا بر اساس شرایط خاص مانند جهت جریان هوا و جهت باد محل، حالت نشت دقیق گاز قابل احتراق را در صورت نشتی تعیین کنید.

ثانیاً شکل خاص وضعیت نشتی نقطه نشتی را به دقت مطالعه کنید و سپس بر اساس موقعیت های مختلف بودجه و روش های درمانی مختلفی تهیه کنید.

ثالثاً، بر اساس چگالی گاز نشت‌شده، روند جریان هوا را کشف کنید و یک نمودار روند جریان سه‌بعدی -نشت را برای ایجاد یک برنامه قابل اعتماد ایجاد کنید.

رابعاً، در شرایط تهویه نامطلوب، اگر در محیطی باز باشد که گازهای قابل احتراق پخش شود، احتمال نزدیک شدن یا رسیدن به حالت انفجاری محتویات گاز قابل احتراق زیاد است و اینها نکات مهم پایش ایمنی هستند.

پنجم، شناسایی نقاط نشتی احتمالی دستگاه تشخیص و پیش بینی شدت نشتی بر اساس جهت و فشار نشت گاز قابل احتراق.