بحث مختصری در مورد چندین عامل موثر بر استفاده از آشکارسازهای گاز
1. به تداخل تشخیص بین سنسورهای مختلف توجه کنید
به طور کلی، هر سنسور مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما هر نوع آشکارساز گاز نمی تواند خاص باشد. بنابراین، هنگام انتخاب سنسور گاز، باید تمام تلاش خود را بکنید تا تداخل تشخیص گازهای دیگر روی سنسور را درک کنید تا از تشخیص دقیق گازهای خاص اطمینان حاصل کنید.
دو
آشکارسازهای گازهای سمی و مضر مانند سایر ابزارهای تحلیلی و تشخیصی با استفاده از روش مقایسه نسبی اندازه گیری می شوند: ابتدا دستگاه با گاز صفر و گاز غلظت استاندارد کالیبره شده و منحنی استاندارد بدست آمده و در دستگاه ذخیره می شود. در طول اندازه گیری، دستگاه سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز را با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد مقایسه می کند تا مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه کند. بنابراین، صفر کردن ابزار در هر زمان و کالیبره کردن دستگاه به طور مکرر از وظایف ضروری برای اطمینان از اندازه گیری دقیق است. لازم به ذکر است که بسیاری از آشکارسازهای گاز فعلی می توانند جایگزین سنسورهای تشخیص شوند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز می تواند در هر زمان به پروب های آشکارساز مختلف مجهز شود. هر زمان که یک پروب جایگزین شود، علاوه بر زمان فعال سازی حسگر مورد نیاز، ابزار باید مجددا کالیبره شود. علاوه بر این، توصیه می شود قبل از استفاده از ابزارهای مختلف، گاز استاندارد مورد استفاده برای دستگاه برای پاسخ آزمایش شود تا اطمینان حاصل شود که ابزار واقعاً نقش محافظتی دارد.
3. به طول عمر سنسورهای مختلف توجه کنید
همه انواع سنسورهای گاز عمر مفید مشخصی دارند، یعنی عمر. به طور کلی، در میان ابزارهای قابل حمل، سنسورهای LEL عمر طولانی تری دارند و به طور کلی می توان از آنها برای حدود سه سال استفاده کرد. آشکارسازهای فوتیونیزاسیون دارای عمر چهار سال یا بیشتر هستند. سنسورهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی عمر نسبتاً کوتاهی دارند و عموماً می‌توان آنها را برای حدود سه سال استفاده کرد. ظرف یک تا دو سال؛ سنسور اکسیژن کمترین عمر را دارد، حدود یک سال. عمر سنسور الکتروشیمیایی به خشک شدن الکترولیت موجود در آن بستگی دارد، بنابراین در صورت عدم استفاده طولانی مدت، آب بندی آن در محیطی با دمای پایین تر می تواند عمر مفید آن را تا حدودی افزایش دهد. بنابراین سنسور باید در هر زمان تست شود و تا حد امکان در مدت اعتبار سنسور مورد استفاده قرار گیرد. وقتی خراب شد، به موقع آن را تعویض کنید.
4. به محدوده اندازه گیری غلظت ابزار تشخیص توجه کنید:
انواع مختلف آشکارسازهای گاز سمی و مضر دارای محدوده تشخیص ثابت خود هستند. تنها با تکمیل اندازه گیری ها در محدوده اندازه گیری خود، دستگاه می تواند اندازه گیری دقیق را تضمین کند. اندازه گیری بیش از محدوده اندازه گیری برای مدت طولانی ممکن است باعث آسیب به سنسور شود. به عنوان مثال، اگر یک آشکارساز LEL به طور تصادفی در محیطی بیش از 100٪ LEL استفاده شود، ممکن است سنسور کاملاً سوخته باشد. آشکارسازهای گاز سمی نیز در صورت استفاده طولانی مدت در غلظت های بالاتر ممکن است آسیب ببینند. بنابراین، اگر یک ابزار ثابت در حین استفاده سیگنال بیش از حد مجاز ارسال کند، مدار اندازه گیری باید فوراً خاموش شود تا از ایمنی سنسور اطمینان حاصل شود.
در حال حاضر، آشکارسازهای موجود در دسترس ما عبارتند از: ثابت/قابل حمل، نوع انتشار/پمپ، تک گاز/چند گاز، گاز معدنی/گاز آلی و ترکیبات دیگر. تنها با انتخاب ابزار تشخیص گاز مناسب می‌توانیم با نیمی از تلاش واقعاً به دو برابر نتیجه دست یابیم و از بروز مشکلات پیش از وقوع جلوگیری کنیم.
