مقدمه ای بر روش اندازه گیری فاصله یاب لیزری
توضیح روش اندازه گیری برد یاب لیزری: فاصله یاب لیزری دارای ویژگی های خطی بودن خوب، زاویه واگرایی کوچک و انرژی متمرکز است. هنگامی که لیزر برای اندازه گیری فاصله استفاده می شود، معمولاً با توجه به طول اندازه گیری فاصله و اصل اندازه گیری فاصله به انواع مختلفی تقسیم می شود. معمولاً سه نوع اصل اندازه گیری وجود دارد: روش پالس، روش فاز و روش مثلثاتی. روش های مختلف اندازه گیری زمینه های کاربردی متفاوتی دارند. روش پالس (شامل روش زمان پرواز) یک پالس لیزر از منبع لیزر ساطع می کند و زمانی که پالس لیزر با جسمی برخورد می کند، به منبع منعکس می شود. فاصله زمانی بین لحظه انتشار لیزر و لحظه دریافت را اندازه گیری کنید و سپس آن را بر پرتو نور تقسیم کنید تا فاصله نقطه شروع تا هدف را محاسبه کنید. روش فاز یک موج پالس پیوسته از منبع انتشار منتشر می کند و اختلاف فاز بین موج انتشار و موج دریافت را محاسبه می کند. فاصله؛ مثلثات پرتوی از نور لیزر از منبع ساطع می شود و نور لیزر پس از برخورد با هدف به گیرنده منعکس می شود. نقطه ارسال، جسم مورد نظر و نقطه گیرنده یک مثلث را تشکیل می دهند و فاصله ابزار تا هدف را می توان با اندازه گیری زاویه مثلث اندازه گیری کرد.
دامنه کاربرد مسافت یاب لیزری:
روش فاز معمولاً برای اندازه گیری فاصله نزدیک استفاده می شود، فاصله اندازه گیری از ده ها سانتی متر تا ده ها متر است، دقت اندازه گیری معمولاً تا میلی متر است و زمان اندازه گیری نسبتا طولانی است.
مثلثات معمولاً برای اندازه گیری های بسیار نزدیک استفاده می شود، فاصله اندازه گیری معمولاً ده ها میلی متر است، دقت اندازه گیری می تواند به سطح میکرون برسد و زمان اندازه گیری بسیار کوتاه است.
روش پالس معمولاً برای اندازه گیری از راه دور و در مقیاس بزرگ استفاده می شود، فاصله اندازه گیری از صدها متر تا چندین کیلومتر است، دقت اندازه گیری معمولاً بر حسب سانتی متر - دسی متر است و زمان اندازه گیری کوتاه است.
