مقدمه ای بر اصل اندازه گیری فاصله سنج یاب فوتوالکتریک
با توجه به روش اندازه گیری زمان t، فاصله یاب فوتوالکتریک به روش محدوده پالس اندازه گیری مستقیم زمان و روش محدوده فاز اندازه گیری غیر مستقیم زمان تقسیم می شود. یک مسافت یاب با دقت بالا معمولاً از نوع فازی استفاده می کند.
اصل فاصله سنج محدوده یاب فوتوالکتریک فاز به این صورت است: پس از عبور نور ساطع شده از منبع نور از مدولاتور، به نور مدوله شده ای تبدیل می شود که شدت نور آن با سیگنال فرکانس بالا تغییر می کند. فاصله با اندازه گیری اختلاف فاز φ نور مدوله شده که در مسافتی که قرار است اندازه گیری شود به جلو و عقب حرکت می کند، محاسبه می شود.
روش فاز معادل استفاده از "خط کش نور" به جای خط کش فولادی برای اندازه گیری فاصله است و λ/2 طول خط کش نور است.
در محدوده فاز یاب، فازمتر فقط می تواند مانتیس ΔN اختلاف فاز را اندازه گیری کند، اما نمی تواند عدد N کل دوره را اندازه گیری کند، بنابراین نمی تواند فاصله بزرگتر از خط کش نوری را اندازه گیری کند. به منظور گسترش دامنه اندازه گیری، باید یک خط کش بلندتر انتخاب شود. برای حل تضاد بین گسترش دامنه اندازه گیری و اطمینان از دقت، معمولاً از دو فرکانس مدولاسیون در برد یاب کوتاه برد استفاده می شود، یعنی دو نوع خط کش نور. به عنوان مثال: خط کش نوری بلند (به نام خط کش ضخیم) f1=150kHz، λ1/2=1 000m، برای گسترش دامنه اندازه گیری، با اندازه گیری صدها متر، ده متر و متر استفاده می شود. خط کش نوری کوتاه (به نام خط کش خوب) f{4}}MHz، λ2/2=10m، برای اطمینان از دقت، اندازه گیری متر، دسی متر، سانتی متر و میلی متر استفاده می شود.
مسافت یاب های لیزری به طور گسترده در نقشه برداری زمین، نقشه برداری میدان نبرد، تانک ها، هواپیماها، کشتی ها و توپخانه برای اندازه گیری فاصله اهداف و برای اندازه گیری ارتفاع ابرها، هواپیماها، موشک ها و ماهواره های مصنوعی استفاده می شود. این یک تجهیزات فنی مهم برای بهبود دقت تانک های بالا، هواپیما، کشتی ها و توپخانه است. با توجه به کاهش مداوم قیمت مسافت یاب های لیزری، به تدریج استفاده از برد یاب های لیزری در صنعت آغاز شده است که می تواند به طور گسترده در اندازه گیری و کنترل صنعتی، معادن، بنادر و سایر زمینه ها مورد استفاده قرار گیرد.
