مقدمه ای بر تفاوت بین مولتی متر آنالوگ و مولتی متر دیجیتال

مقدمه ای بر تفاوت بین مولتی متر آنالوگ و مولتی متر دیجیتال

یک مولتی متر آنالوگ اساساً می تواند ولتاژ DC، ولتاژ AC، جریان DC و مقاومت را اندازه گیری کند. به جز برخی از محصولات خاص، نمی توانند جریان AC را اندازه گیری کنند. ویژگی‌های جدیدترین مولتی‌مترهای آنالوگ شامل عملکردهای اندازه‌گیری گسترده به دلیل نصب تقویت‌کننده‌ها (مخصوصاً مناسب برای ولتاژها و جریان‌های کوچک)، عملکرد اندازه‌گیری ظرفیت خازنی و عملکرد یک مولتی متر مرکز صفر است. برای افزایش کارایی و قابلیت استفاده، برخی از محصولات دارای یک عملکرد محدوده خودکار، یک عملکرد سوئیچینگ قطبی خودکار، و یک ساختار با جعبه ای برای ذخیره سرنخ های آزمایشی هستند. برخی از تسترها می توانند hFE (ضریب تقویت جریان DC) ترانزیستورها را اندازه گیری کنند و دما را با استفاده از پروب دما اندازه گیری کنند.

مولتی متر آنالوگ یک ابزار{0}}از نوع متوسط ​​است که نشانه های خواندن واضح و واضحی دارد. از سوی دیگر، مولتی متر دیجیتال یک ابزار نمونه برداری لحظه ای است. هر 0.3 ثانیه یکبار نمونه برداری می کند و نتایج فقط بسیار نزدیک هستند اما دقیقاً یکسان نیستند و خواندن نتایج را چندان راحت نمی کند.

به طور کلی، مولتی متر آنالوگ دارای تقویت کننده در داخل نیست، بنابراین مقاومت داخلی آن نسبتا کوچک است. به عنوان مثال، مدل MF-10 دارای حساسیت ولتاژ DC 100 کیلو اهم بر ولت است که کاملاً برجسته است. مدل MF-500 دارای حساسیت ولتاژ DC 20 کیلو اهم بر ولت است. در مقابل، با توجه به مدار تقویت کننده عملیاتی که در داخل یک مولتی متر دیجیتال استفاده می شود، مقاومت داخلی آن می تواند بسیار بزرگ باشد و اغلب به 1 MΩ یا بیشتر می رسد. این باعث می شود تاثیر آن بر مدار اندازه گیری شده کوچکتر و دقت اندازه گیری بیشتر شود.

به دلیل مقاومت داخلی نسبتاً کوچک آن و استفاده از اجزای گسسته برای تشکیل مدارهای شنت و تقسیم ولتاژ، ویژگی های فرکانس مولتی متر آنالوگ ناهموار است (در مقایسه با مولتی متر دیجیتال)، در حالی که ویژگی های فرکانس مولتی متر آنالوگ به یک معنا نسبتاً بهتر است.

ساختار داخلی یک مولتی متر آنالوگ ساده است، بنابراین هزینه آن کم است، عملکرد آن کم است، تعمیر و نگهداری آسان است، و توانایی آن در مقاومت در برابر جریان اضافه و اضافه ولتاژ نسبتا قوی است. از طرف دیگر یک مولتی متر دیجیتال از مدارهای مختلفی مانند نوسان ساز، تقویت کننده، تقسیم کننده فرکانس و مدارهای حفاظتی در داخل استفاده می کند، بنابراین عملکردهای بیشتری دارد. به عنوان مثال، می تواند دما، فرکانس (در محدوده نسبتاً کم)، ظرفیت خازن، اندوکتانس یا حتی به عنوان یک تولید کننده سیگنال و غیره را اندازه گیری کند. از آنجایی که ساختار داخلی آن بیشتر از مدارهای مجتمع استفاده می کند، ظرفیت اضافه بار آن ضعیف است و به طور کلی تعمیر آن پس از آسیب دیدگی آسان نیست.

یک مولتی متر آنالوگ دارای ولتاژ خروجی نسبتاً بالا و جریان زیادی است (به عنوان مثال، محدوده MF-500 * 1Ω می تواند تا حدود 100 میلی آمپر برسد)، که آزمایش قطعاتی مانند تریستورها و دیودهای{6}} نور را آسان می کند. در مقابل، یک مولتی متر دیجیتال دارای ولتاژ خروجی نسبتاً پایینی است (معمولاً از 1 ولت تجاوز نمی کند)، که باعث می شود آزمایش برخی از قطعات با ویژگی های ولتاژ خاص (مانند تریستورها و دیودهای ساطع کننده نور) ناخوشایند باشد.