آشنایی با اقدامات احتیاطی برای استفاده از دماسنج بدن انسان
1: سعی کنید فرد اندازه گیری شده را برای مدت زمان کافی در محیط اندازه گیری بماند ، به طوری که شرایط انتقال حرارت سطح فرد اندازه گیری شده یکسان یا مشابه باشد. به عنوان مثال ، در یک فرودگاه ، اندازه گیری ها باید 10 دقیقه پس از ورود مسافران به ترمینال فرودگاه انجام شود. در این زمان ، شرایط تهویه و دما در ساختمان اساساً پایدار است و شرایط تبادل حرارت خارجی بر روی پیشانی مسافر اساساً مشابه است.
2: محل اندازه گیری باید تا حد امکان در داخل خانه انتخاب شود و از نور مستقیم خورشید در دماسنج تابش مادون قرمز و پیشانی فرد که اندازه گیری می شود ، خودداری کنید.
3: برای تخمین دقیق فاصله شخص اندازه گیری شده.
4: دمای پیشانی فرد به طور کلی 1 تا 3 درجه سانتیگراد پایین تر از دمای زیر بغل آنها است. در این مرحله ، معیار دمای زیر بغل تب باید به دمای پیشانی تغییر یابد.
5: از دماسنجهای گوش مادون قرمز برای اندازه گیری دمای گوش استفاده می شود و می تواند طی 1 ثانیه تکمیل شود. از آنجا که گوشواره ها و کانال های گوش انسان کمتر از شرایط محیطی خارجی تحت تأثیر قرار می گیرند ، دماسنجهای گوش مادون قرمز می توانند به طور دقیق دمای بدن را اندازه گیری کنند. دمای گوش شخص به طور کلی بالاتر از دمای زیر بغل توسط {2}} است. 4 درجه سانتیگراد. در این مرحله ، خواندن دماسنج گوش مادون قرمز باید از معیار دمای زیر بغل با تب به معیار دمای گوش تبدیل شود.
6: برای اطمینان از صحت و پایداری دماسنجهای تابش مادون قرمز ، باید با دستگاههای کالیبراسیون استاندارد مقایسه های کالیبراسیون منظم انجام شود.
7: دماسنجهای تابش مادون قرمز غیر تماسی به انواع صنعتی و پزشکی تقسیم می شوند. هنگام اندازه گیری دمای بدن ، دماسنجهای تابش مادون قرمز باید انتخاب شوند زیرا دماسنجهای صنعتی دارای طیف گسترده ای ، وضوح پایین و خطاهای بزرگ هستند.
8: دماسنجهای مختلف انسانی به ترتیب نزولی از دقت اندازه گیری به شرح زیر رتبه بندی می شوند: دماسنجهای پزشکی ، دماسنج گوش مادون قرمز و دماسنجهای تابش مادون قرمز. از منظر جلوگیری از SARS ، دماسنج گوش مادون قرمز دقیق تر از دماسنجهای تابش مادون قرمز است.
