مقدمه ای بر روش های کالیبراسیون آشکارساز گاز
آشکارسازهای گاز مانند سایر ابزارهای تحلیلی و آشکارسازی با استفاده از روش مقایسه نسبی اندازه گیری می شوند: ابتدا دستگاه را با گاز صفر و گاز غلظت استاندارد کالیبره کنید و سپس یک منحنی استاندارد بدست آورید و در دستگاه ذخیره کنید. ، دستگاه سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز را که باید اندازه گیری شود با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد مقایسه می کند و مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه می کند. بنابراین، صفر کردن ابزار در هر زمان و کالیبره کردن دستگاه به طور مکرر از وظایف ضروری برای اطمینان از اندازه گیری دقیق است. لازم به ذکر است که بسیاری از آشکارسازهای گاز فعلی می توانند جایگزین سنسورهای تشخیص شوند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز می تواند در هر زمان به پروب های آشکارساز مختلف مجهز شود.
هر زمان که یک آشکارساز گاز جایگزین یک پروب شود، علاوه بر زمان فعال شدن سنسور مشخص، ابزار نیز باید کالیبره شود. علاوه بر این، توصیه می شود قبل از استفاده از آشکارساز گاز برای انواع مختلف ابزار، ابزار را برای پاسخ به گاز استاندارد آزمایش کنید تا مطمئن شوید که ابزار واقعاً نقش محافظتی دارد. اگر از این نوع ابزار به عنوان زنگ ایمنی در مکان های باز مانند کارگاه باز استفاده می شود، می توانید از آشکارساز گازهای انتشاری استفاده کنید زیرا می تواند غلظت گازهای سمی و مضر را به طور مداوم، لحظه ای و دقیق نمایش دهد. در سایت. آشکارسازهای ثابت عموما دو تکه هستند. سر تشخیص متشکل از یک سنسور و یک فرستنده به طور کلی در محل تشخیص نصب می شود. ابزار ثانویه متشکل از یک مدار، یک منبع تغذیه و یک دستگاه هشدار نمایشگر به طور کلی در مکانی امن برای نظارت آسان نصب شده است. اصل تشخیص آشکارساز گاز همان چیزی است که در قسمت قبل توضیح داده شد، اما از نظر فرآیند و فناوری، برای ویژگی های پایداری مداوم و طولانی مدت مورد نیاز برای تشخیص ثابت مناسب تر است.
به طور کلی، هر سنسور مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما هر نوع آشکارساز گاز نمی تواند خاص باشد. بنابراین، هنگام انتخاب سنسور گاز، باید تمام تلاش خود را بکنید تا تداخل تشخیص گازهای دیگر روی سنسور را درک کنید تا از تشخیص دقیق گازهای خاص اطمینان حاصل کنید.
