مقدمه ای بر چهار پروب اسیلوسکوپ رایج
پروب اسیلوسکوپ یک ابزار آزمایشی است که همه با آن آشنا هستند، اما هیچ راهی برای تست اسیلوسکوپ بدون پروب وجود ندارد. پروب اسیلوسکوپ در واقع یک عضو ضروری از خانواده اسیلوسکوپ است. عملکرد کاوشگر تأثیر مستقیمی بر نتایج آزمایش نهایی خواهد داشت. چهار پروب اسیلوسکوپ متداول وجود دارد: پروب غیرفعال، پروب فعال، پروب دیفرانسیل و پروب جریان. در زیر به شما معرفی مختصری میدهیم.
1. پروب غیرفعال
پروب های ولتاژ غیرفعال ضعیف شده رایج ترین پروب های مورد استفاده هستند. پهنای باند کاوشگر غیرفعال معمول زیر 500 مگاهرتز است. اکثر اسیلوسکوپ های متوسط تا پایین به صورت استاندارد دارای دو یا چهار پروب غیرفعال هستند. این یک کاوشگر بسیار راحت و نسبتا ارزان است.
پروب های ولتاژ بالا و پروب های خطوط انتقال نیز جزو دسته پروب های غیر فعال هستند.
2. پروب فعال
پروب های فعال امپدانس ورودی بالایی دارند و می توانند به پهنای باند بسیار بالایی دست یابند. از معایب پروب های فعال می توان به هزینه بالا، اندازه بزرگ و نیاز به منبع تغذیه اشاره کرد.
3. پروب دیفرانسیل
پروب های دیفرانسیل به دو دسته پروب های دیفرانسیل فعال و پروب های دیفرانسیل ولتاژ بالا تقسیم می شوند. هنگام آزمایش سیگنال های پرسرعت، به ویژه سیگنال های دیفرانسیل، فقط می توان از پروب های دیفرانسیل فعال متناظر برای آزمایش استفاده کرد. پروب های دیفرانسیل فعال دارای ویژگی های اثر بارگذاری کم، وفاداری سیگنال بالاتر، محدوده دینامیکی بالا و حداقل رانش دما هستند. در آزمایش بسیاری از سیگنال های ولتاژ بالا، معمولاً از پروب های دیفرانسیل ولتاژ بالا برای آزمایش استفاده می شود.
4. کاوشگر فعلی
هنگام استفاده از اسیلوسکوپ برای آزمایش جریان، از پروب جریان استفاده می شود. کاوشگرهای جریان رایج با استفاده از اصل هال ساخته می شوند. سیگنال جریان را با اندازه گیری تغییرات میدان مغناطیسی اطراف مدار بدست می آورد.
هنگام انتخاب پروب جریان، باید به چند پارامتر اصلی توجه کنید: اندازه فعلی جسم مورد اندازه گیری، فرکانس جریان، AC یا DC، شکل و اندازه فک، روش منبع تغذیه، فرم رابط و غیره.
در فرآیند آزمایش واقعی، ما باید پروب اسیلوسکوپ مناسب را انتخاب کنیم. فقط از این طریق می توانیم نتایج دقیق آزمایش را دریافت کنیم.
