آشنایی با 4 نکته کلیدی لحیم کاری با لحیم کاری برقی
1. انتخاب آهن لحیم کاری
قدرت آهن لحیم کاری باید بر اساس اندازه محل اتصال لحیم کاری تعیین شود. هرچه سطح محل اتصال لحیم کاری بزرگتر باشد، گرمای اتصال لحیم را سریعتر دفع می کند. بنابراین، قدرت آهن لحیم کاری نیز باید بیشتر باشد. به طور کلی، قدرت هویه های لحیم کاری 20 وات، 25 وات، 30 وات، 35 وات، 50 وات و غیره است. بهتر است قدرتی در حدود 30 وات انتخاب کنید.
پس از استفاده طولانی مدت از لحیم کاری برقی، لایه ای از اکسید روی سر لحیم کاری تشکیل می شود. در این زمان، خوردن قلع آسان نخواهد بود. در این زمان می توانید از یک فایل برای حذف لایه اکسید استفاده کنید. پس از روشن شدن دستگاه لحیم کاری، زمانی که سر لحیم کاری کمی داغ است، کلوفون را داخل آن قرار دهید. ، لحیم کاری کنید و می توانید به استفاده از آن ادامه دهید. هویه لحیم کاری تازه خریداری شده نیز باید قبل از استفاده قلع شود.
2. لحیم کاری و شار
سیم لحیم با نقطه ذوب پایین و شار غیر خورنده مانند رزین را انتخاب کنید. استفاده از لحیم کاری صنعتی و روغن لحیم کاری اسیدی خورنده مناسب نیست. بهتر است از سیم لحیم حاوی رزین استفاده کنید که استفاده از آن بسیار راحت است.
3. روش جوشکاری
قطعات باید تمیز و قلع اندود باشند. هنگامی که قطعات الکترونیکی ذخیره می شوند، به دلیل اکسید شدن هوا، یک لایه اکسید روی پین های اجزا و همچنین سایر کثیفی ها وجود خواهد داشت. قبل از جوشکاری، می توانید از چاقو برای خراش دادن لایه اکسید استفاده کنید و بلافاصله یک لایه از آن را بمالید. لحیم کاری (که معمولاً به عنوان مینای قلع شناخته می شود) و سپس لحیم کاری. پس از درمان فوق، قطعات به راحتی به صورت محکم لحیم می شوند و پدیده لحیم کاری کاذب کمتر رخ می دهد. دمای جوش و زمان جوش
هنگام جوشکاری، دمای اتو لحیم کاری باید بیشتر از دمای لحیم باشد، اما نه خیلی زیاد. بهتر است نوک لحیم کاری زمانی که با رزین تماس می گیرد فقط دود کند. اگر زمان جوش خیلی کوتاه باشد، دمای اتصالات لحیم کاری بسیار کم می شود، اتصالات لحیم کاری به اندازه کافی ذوب نمی شوند و اتصالات لحیم کاری ناهموار می شوند که به راحتی می تواند منجر به لحیم کاری کاذب شود. برعکس، اگر زمان جوش بیش از حد طولانی باشد، لحیم کاری به راحتی جریان می یابد و قطعات به راحتی بیش از حد گرم می شوند و آسیب می بینند.
تعداد اتصالات لحیم کاری شده
مقدار لحیم کاری روی نقطه لحیم کاری نمی تواند خیلی کم باشد. اگر خیلی کوچک باشد، جوش قوی نخواهد بود و استحکام مکانیکی بسیار ضعیف خواهد بود. و مقدار زیاد به راحتی می تواند باعث ایجاد بسیاری از چیزها در خارج شود اما در داخل به هم متصل نیست. لحیم کاری باید فقط تمام پین های اجزا را روی نقطه لحیم کاری غوطه ور کند و طرح کلی باید به طور مبهم قابل مشاهده باشد.
به موقعیت اتصالات لحیم کاری و لحیم کاری دقت کنید
هنگام جوشکاری، مبتدی ها معمولاً آهن لحیم کاری را به جلو و عقب روی نقطه جوش حرکت می دهند یا آن را به سختی فشار می دهند. این روش اشتباه است. روش صحیح استفاده از سطح قلع اندود آهن لحیم کاری برای تماس با نقطه لحیم کاری است تا ناحیه انتقال حرارت زیاد و سرعت لحیم کاری سریع باشد.
4. بازرسی پس از جوشکاری
پس از جوشکاری، باید بررسی شود که آیا لحیمهای مفقود، لحیمهای ضعیف و اتصال کوتاه قطعات ناشی از جریان لحیم وجود دارد یا خیر. تشخیص جوشکاری دشوار است. می توانید از موچین برای نگه داشتن پین های اجزا استفاده کنید و به آرامی آنها را بکشید. در صورت مشاهده لرزش، فوراً لحیم کاری را تعمیر کنید.
