معرفی و اصل کار نورسنج
1. روشنایی سنج:
روشنایی سنج (یا روشنایی سنج) ابزار ویژه ای برای اندازه گیری درخشندگی و روشنایی است. برای اندازه گیری شدت نور (روشنایی)
درجه تابش جسم، یعنی نسبت شار نوری به دست آمده در سطح جسم به ناحیه تحت تابش است. نور سنج ها معمولا از سلول های فتوولتائیک سلنیوم یا سلول های فتوولتائیک سیلیکونی و یک میکرو آمپرمتر تشکیل شده اند.
2. اصل اندازه گیری:
سلول فتوولتائیک یک عنصر فوتوالکتریک است که مستقیماً انرژی نور را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند. هنگامی که نور به سطح سلول فتوولتائیک سلنیوم تابش می کند، نور فرودی از لایه نازک فلزی 4 عبور می کند و به رابط بین لایه سلنیوم نیمه هادی 2 و لایه نازک فلزی 4 می رسد و یک اثر فوتوالکتریک روی رابط ایجاد می شود. بزرگی جریان نوری تولید شده متناسب با میزان روشنایی سطح دریافت کننده نور فتوسل است. در این زمان، اگر یک مدار خارجی وصل شود، یک جریان جریان می یابد و مقدار جریان بر روی یک میکرو آمپرمتر با مقیاس لوکس (Lx) نمایش داده می شود. بزرگی جریان نوری به شدت نور فرودی بستگی دارد. روشنایی سنج دارای یک شیفت است و می تواند روشنایی زیاد و کم را اندازه گیری کند.
3. انواع نور سنج:
(1) نور سنج بصری: استفاده ناخوشایند، دقت کم، به ندرت استفاده می شود
(2) نور سنج فوتوالکتریک: متر روشنایی فتوولتائیک سلنیوم و نور سنج فتوولتائیک سیلیکونی که معمولاً استفاده می شود.
