اندازه گیری سطح با ابزار
1. دو سطح اندازه گیری V شکل سطح، معیار دقت اندازه گیری هستند و نمی توانند در حین اندازه گیری با سطح ناهموار کار تماس یا اصطکاک پیدا کنند. هنگام قرار دادن باید مراقب بود که به سطح سنج آسیبی وارد نشود و به دلیل خراشیدگی روی سطح اندازه گیری خطاهای اندازه گیری غیرضروری ایجاد نشود.
2. هنگام اندازه گیری صفحه عمودی قطعه کار با تراز سنج، نمی توان قسمت مقابل ضلع ثانویه را نگه داشت، بلکه با فشار به سمت صفحه عمودی قطعه کار فشار داد و فشار داد. این امر بر دقت اندازه گیری به دلیل تغییر شکل سطح سنج تحت فشار تأثیر می گذارد. روش صحیح اندازه گیری این است که قسمت داخلی سطح اندازه گیری ثانویه را با دست نگه دارید، به طوری که سطح به صورت صاف و عمودی (تنظیم کنید که حباب در وضعیت وسط قرار گیرد) به صفحه عمودی قطعه کار متصل شود و سپس بخوانید. تعداد حباب هایی که از سطح طولی حرکت می کنند.
3. هنگام استفاده از تراز، لازم است از تمیزی سطح کار تراز و سطح قطعه کار اطمینان حاصل شود تا از آلودگی بر دقت اندازه گیری جلوگیری شود. هنگام اندازه گیری صفحه افقی، در همان موقعیت اندازه گیری، سطح باید قبل از اندازه گیری در جهت مخالف تنظیم شود. هنگام جابجایی تراز، اصطکاک بین سطح کار تراز و سطح قطعه کار مجاز نیست و باید آن را بلند کرده و قرار داد. اندازه گیری ابزار با سطح سنج
4. هنگام اندازه گیری یک قطعه کار با طول بیشتر، قطعه کار را می توان به طور مساوی به چندین بخش اندازه تقسیم کرد و از روش اندازه گیری قطعه بندی شده استفاده کرد. سپس، بر اساس خوانش های اندازه گیری هر بخش، می توان یک نقشه مختصات خطا ترسیم کرد تا تعداد * شبکه بزرگ خطای آن مشخص شود. هنگام بررسی صافی ریل راهنمای تخت در صفحه عمودی طولی، سنج سطح جعبه را به صورت طولی روی نگهدارنده ابزار نزدیک ریل راهنمای جلو قرار دهید. با شروع از موقعیت شدید نگهدارنده ابزار در یک انتهای جعبه دوک، نگهدارنده ابزار را از چپ به راست حرکت دهید و هر فاصله حرکت باید تقریباً برابر با خط کش مرزی (200 میلی متر) سطح سنج باشد. خوانش سطح نگهدارنده ابزار را در هر موقعیت اندازه گیری به ترتیب ثبت کنید. این قرائت ها را به ترتیب مرتب کنید و منحنی خطای راستی ریل راهنما را در صفحه عمودی با نسبت های مناسب رسم کنید. قرائت سطح سنج مختصات عمودی است و قرائت سطح سنج زمانی که نگهدارنده ابزار در موقعیت شروع قرار دارد، نقطه شروع است. یک پاره خط تا شده از مبدأ مختصات ساخته می شود و هر قرائت بعدی نقطه پایان پاره خط تا شده قبلی را به عنوان نقطه شروع می گیرد. قسمت خطی که باید تا شود رسم می شود و منحنی ایجاد شده توسط هر پاره خط تا شده منحنی صافی ریل راهنما در صفحه عمودی است. مقدار مختصات * منحنی نسبت به خط اتصال در دو انتهای آن، خطای راستی کل طول ریل راهنما و تفاوت مختصات بین دو سر در هر طول اندازه گیری محلی روی منحنی نسبت به اتصال دهنده است. خط در هر دو انتهای منحنی نیز خطای محلی ریل راهنما است.
5. روش بررسی صافی میز کار ماشین ابزار به این صورت است که میز کار و زین تخت را در وسط ضربه قرار داده و یک تخته پل روی میز کار قرار داده و یک سطح سنج روی آن قرار می دهیم. همانطور که در نمودار نشان داده شده است، تخته پل را در هر جهت اندازه گیری حرکت دهید و سطح سنج را با خواندن هر دهانه d از تخته پل ثبت کنید. یک صفحه مرجع را از طریق نقاط A، B و D روی میز کار ایجاد کنید و مقادیر مختصات هر صفحه نقطه اندازه گیری را بر اساس قرائت های سطح سنج بدست آورید.
6. هنگام اندازه گیری عمودی قطعات بزرگ، از یک تراز برای تنظیم تقریباً سطح مرجع روی افقی استفاده کنید. سطح مرجع و سطح اندازه گیری شده را گام به گام با استفاده از یک تراز اندازه گیری کنید و جهت مرجع را با استفاده از روش گرافیکی تعیین کنید و سپس خطای عمود بودن سطح اندازه گیری شده را نسبت به مرجع محاسبه کنید.
هنگام اندازه گیری قطعات کوچک، ابتدا یک سطح سنج را روی سطح مرجع قرار دهید، مقدار را در یک انتهای حباب بخوانید و سپس از یک طرف سطح سنج استفاده کنید تا محکم به سطح عمودی اندازه گیری شود. انحراف حباب از اولین قرائت (سطح مرجع) خطای عمودی سطح اندازه گیری شده است.
