دستورالعمل نحوه تنظیم تابش دماسنج مادون قرمز

دستورالعمل نحوه تنظیم تابش دماسنج مادون قرمز

تابش مادون قرمز (IR).
تابش مادون قرمز در همه جا وجود دارد و بی پایان است و هر چه اختلاف دما بین اجسام بیشتر باشد، پدیده تابش بارزتر می شود. خلاء می تواند انرژی تابش مادون قرمز ساطع شده از خورشید را از طریق 93 میلیون مایل زمان و فضا به زمین منتقل کند، جایی که توسط ما جذب می شود و برای ما گرما به ارمغان می آورد. وقتی جلوی یخچال مواد غذایی در مرکز خرید می ایستیم، گرمای اشعه مادون قرمز ساطع شده از بدن ما توسط غذای یخچال شده جذب می شود و احساس خنکی زیادی به ما می دهد. اثر تشعشع در هر دو مثال بسیار مشهود است و ما می توانیم تغییرات را به وضوح احساس کنیم و وجود آن را احساس کنیم.

هنگامی که ما نیاز به تعیین کمیت اثر تابش مادون قرمز داریم، باید دمای تابش مادون قرمز را اندازه گیری کنیم، که نیاز به استفاده از دماسنج مادون قرمز دارد. مواد مختلف ویژگی های تابش مادون قرمز متفاوتی را نشان می دهند. قبل از استفاده از دماسنج مادون قرمز برای خواندن دما، ابتدا باید اصول اولیه اندازه گیری تابش مادون قرمز و ویژگی های تابش مادون قرمز خاص مواد اندازه گیری شده را درک کنیم.

انتشار مادون قرمز=نرخ جذب+بازتاب+انتقال
صرف نظر از نوع تابش مادون قرمز، پس از گسیل شدن، جذب خواهد شد، بنابراین میزان جذب=گسترش. دماسنج مادون قرمز انرژی تابش مادون قرمز ساطع شده از سطح جسم را می خواند. رادیومتر مادون قرمز نمی تواند انرژی اشعه مادون قرمز از دست رفته در هوا را بخواند. بنابراین، در کار اندازه گیری عملی، می توانیم از گذردهی چشم پوشی کنیم. به این ترتیب، یک فرمول اساسی برای اندازه گیری اشعه مادون قرمز به دست می آوریم:

تابش مادون قرمز=گسیل - بازتاب
انعکاس با گسیل پذیری نسبت معکوس دارد و هرچه توانایی یک جسم در انعکاس تابش مادون قرمز قوی تر باشد، توانایی خود برای انتشار تابش مادون قرمز ضعیف تر است. معمولاً از بازرسی بصری برای تعیین تقریباً بازتاب پذیری یک شی استفاده می شود. مس جدید انعکاس پذیری بالاتری دارد اما تابش کمتری دارد (0.07-0.2)، مس اکسیده بازتاب کمتری دارد اما تابش بیشتری دارد (0.6-0.7)، و مسی که به دلیل اکسیداسیون شدید سیاه می شود، بازتابش حتی کمتر اما انتشار بیشتر دارد (0.88). تابش اکثریت قریب به اتفاق سطوح رنگ شده بسیار زیاد است (0.9-0.95)، در حالی که بازتاب پذیری را می توان نادیده گرفت.

برای اکثریت قریب به اتفاق دماسنج‌های مادون قرمز، تنظیم مورد نیاز تابش درجه‌ای ماده آزمایش‌شده است که معمولاً از قبل روی 0.95 تنظیم می‌شود. این برای اندازه گیری مواد آلی یا سطوح رنگ شده کافی است.

با تنظیم تابش دماسنج می توان مشکل ناکافی بودن انرژی تابش مادون قرمز در سطح برخی از مواد به ویژه مواد فلزی را جبران کرد. تنها زمانی که یک منبع تابش مادون قرمز با دمای بالا در نزدیکی سطح جسم مورد اندازه‌گیری وجود دارد و منعکس می‌شود، باید تأثیر بازتاب بر اندازه‌گیری در نظر گرفته شود.