مشکلات اطلاعاتی موجود در انتخاب آشکارسازهای گاز مضر

مشکلات اطلاعاتی موجود در انتخاب آشکارسازهای گاز مضر

هنگامی که از اکسیژن در محیط های صنعتی، به ویژه در محیط های بسته استفاده می شود، عواملی وجود دارند که توجه زیادی را می طلبد. به طور کلی، ما محتوای اکسیژن بیش از 23.5٪ را به عنوان اکسیژن بیش از حد (غنی سازی اکسیژن) در نظر می گیریم و در این حالت، خطر انفجار زیاد است. در حالی که میزان اکسیژن کمتر از 19.5 درصد به عنوان اکسیژن ناکافی (کمبود اکسیژن) در نظر گرفته می شود و در این زمان، کارگران به شدت مستعد خطرات خفگی، کما و حتی مرگ هستند. محتوای اکسیژن طبیعی باید حدود 20.9٪ باشد. ردیاب اکسیژن نیز نوعی حسگر الکتروشیمیایی است.

در حال حاضر مشکلات موجود در انتخاب آشکارسازهای گاز مضر:

در چین، به دلایل تاریخی و شناختی، هنوز مشکلات زیادی در هنگام انتخاب انواع مختلف آشکارسازها وجود دارد که به طور خاص در جنبه های زیر منعکس می شود:

بر تشخیص گازهای قابل احتراق بیشتر از تشخیص گازهای سمی تاکید شده است.

بیشتر بر تشخیص گازهایی که ممکن است باعث مسمومیت حاد شوند، تاکید می شود تا تشخیص گازهایی که ممکن است باعث مسمومیت مزمن شوند.

با توجه به درس های تلخی که از حوادث انفجاری متعدد ناشی از نشت گازهای قابل احتراق به دست می آید، مردم اهمیت زیادی به تشخیص گازهای قابل احتراق می دهند. می توان گفت در هر کارخانه پتروشیمی یا شیمیایی، اکثریت قریب به اتفاق دتکتورهای گازهای خطرناک، آشکارسازهای LEL هستند. با این حال، تنها مجهز بودن به آشکارسازهای LEL برای محافظت واقعی از ایمنی و سلامت کارگران کافی نیست.

این غیر قابل انکار است که بیشتر گازهای خطرناک فرار، گازهای قابل احتراق هستند. با این حال، نوع احتراق کاتالیستی آشکارساز گازهای قابل احتراق (LEL) بهترین انتخاب برای تشخیص همه گازهای قابل احتراق نیست. این به طور خاص برای تشخیص متان طراحی شده است و عملکرد تشخیص آن برای سایر مواد نسبتا ضعیف است. بنابراین، غلظت‌های حد پایین گازهای قابل احتراق غیر از متان که می‌توانند تشخیص دهند، بسیار بیشتر از غلظت مجاز آنهاست. به عنوان مثال، برای گازهای خطرناک و سمی مانند بنزن و آمونیاک، استفاده ساده از آشکارساز گازهای قابل احتراق یک عمل بسیار خطرناک است. به عنوان مثال، حد پایین انفجاری بنزن 1.2٪ است و ضریب تصحیح آن در آشکارساز LEL 2.51 است. یعنی غلظت بنزن نمایش داده شده روی آشکارساز LEL کالیبره شده با متان فقط 40 درصد غلظت واقعی آن است!! به این ترتیب کمترین غلظت آلارم بنزن که توسط آشکارساز LEL قابل تشخیص است 10% LEL=10% * 1.2% * 2.51=3.0 * 10-3 است و این غلظت نزدیک به 600 برابر بیشتر از غلظت مجاز بنزن است که 5 * 10⁻⁻!! به طور مشابه، غلظت هشدار آمونیاک به دست آمده در آشکارساز LEL، که 1.5 * 10-2 است، نیز تقریباً 600 برابر بیشتر از غلظت مجاز آن 2.5 * 10-5 است. بنابراین، بسته به گازی که شناسایی می شود، انتخاب یک آشکارساز گاز سمی خاص بسیار ایمن تر و قابل اعتمادتر از انتخاب ساده یک آشکارساز LEL است.