در صورت بروز مشکل در هنگام استفاده از آشکارساز گازهای قابل احتراق، می توانید از این طریق با آن مقابله کنید
آشکارساز گاز قابل احتراق از یک آشکارساز و یک میزبان کنترل هشدار تشکیل شده است. به طور گسترده ای در نفت، گاز، مواد شیمیایی، انبارهای نفت و سایر صنایع پتروشیمی که گاز قابل احتراق وجود دارد استفاده می شود. ابزار مهم
دو دلیل برای خرابی آشکارساز گاز قابل احتراق وجود دارد: فرآیند ساخت و ساز استاندارد نیست و تعمیر و نگهداری به درستی انجام نمی شود. هر دوی آنها عوامل احتمالی هستند که منجر به خرابی آشکارساز گازهای قابل احتراق می شوند. بی نظمی در فرآیند ساخت و ساز باعث می شود که آشکارساز گازهای قابل احتراق خرابی را در حین استفاده تشخیص دهد. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق در نزدیکی گاز قابل احتراق نصب نشده باشد که به راحتی از تجهیزات نشت می کند، یا در حین نصب در مجاورت فن اگزوز نصب شده باشد، گاز قابل احتراق نشت شده نمی تواند به طور کامل در مجاورت آشکارساز گاز قابل احتراق پخش شود، بنابراین که نشت خطرناک توسط گاز قابل احتراق در تشخیص ابزار زمان قابل تشخیص نیست.
آشکارساز گاز قابل احتراق در محل سکونت باید در نزدیکی خط لوله گاز و اجاق گاز در آشپزخانه نصب شود. هنگامی که خانه از گاز طبیعی استفاده می کند، آشکارساز گاز باید در فاصله 300 میلی متری از سقف نصب شود. هنگامی که خانواده از گاز مایع استفاده می کند، تشخیص گاز دستگاه باید در فاصله 300 میلی متری از زمین نصب شود. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق به طور قابل اعتمادی زمین نباشد و تداخل الکترومغناطیسی را نتوان حذف کرد، ولتاژ تحت تأثیر قرار می گیرد و داده های تشخیص نادرست خواهند بود.
بنابراین، آشکارساز گاز قابل احتراق باید به طور قابل اعتمادی در طول ساخت و ساز به زمین متصل شود. آشکارسازها و پایانه های گاز قابل احتراق در مکان هایی نصب می شوند که مستعد برخورد یا ورود آب هستند که باعث قطع شدن مدار الکتریکی یا اتصال کوتاه می شود. برای جوشکاری باید از شار غیر خورنده استفاده شود، در غیر این صورت خوردگی در محل اتصال جدا می شود یا مقاومت خط را افزایش می دهد که بر تشخیص طبیعی تأثیر می گذارد. آشکارساز را روی زمین نیندازید یا نیندازید. اشکال زدایی باید پس از ساخت و ساز انجام شود تا اطمینان حاصل شود که آلارم گاز قابل احتراق در شرایط کاری عادی قرار دارد.
نگهداری از آشکارساز گازهای قابل احتراق نیز بسیار مهم است. به دلیل شرایط سخت کار آشکارسازهای گاز قابل احتراق، بسیاری از آنها در فضای باز نصب می شوند و اغلب توسط گرد و غبار و گازهای آلاینده مختلف مورد حمله قرار می گیرند. برای تشخیص اطلاعات گازهای قابل احتراق، دتکتورهای گاز قابل احتراق باید با محیط آشکارساز ارتباط برقرار کنند، بنابراین ورود گازهای آلاینده مختلف و گرد و غبار موجود در محیط به دتکتور اجتناب ناپذیر است و آسیب به شرایط کاری آشکارساز وجود عینی است. اگر به تعمیر و نگهداری توجه نشود، تشخیص هشدار گاز قابل احتراق مسدود می شود و در نتیجه وضعیت خطا یا عدم شناسایی رخ می دهد. بنابراین، تمیز کردن و نگهداری منظم آشکارسازهای گاز قابل احتراق یک وظیفه مهم برای جلوگیری از خرابی است.
