اگر هنگام استفاده از آشکارساز گازهای قابل احتراق مشکلی وجود داشته باشد، می توان از این طریق با آن برخورد کرد

آشکارسازهای گازهای قابل احتراق از یک میزبان برای کنترل آلارم و تشخیص تشکیل شده اند. به طور گسترده در صنایع پتروشیمی، گاز، شیمیایی، نفت و سایر صنایعی که گاز قابل اشتعال وجود دارد، استفاده می شود. به منظور اطمینان از تولید و ایمنی فردی، از آن برای تشخیص نشت در محیط های خطرناک داخلی و خارجی استفاده می شود. قطعه حیاتی از تجهیزات

استاندارد نبودن فرآیند ساخت و تعمیر و نگهداری نامناسب دو عامل خرابی آشکارساز گازهای قابل اشتعال است. آشکارساز گاز قابل اشتعال ممکن است به هر یک از این دلایل خراب شود. ردیاب گاز قابل اشتعال در صورت نامنظم بودن روند ساخت، هنگام استفاده، عیوب را شناسایی می کند. گاز قابل احتراق نشتی نمی تواند به طور کامل در مجاورت آشکارساز گاز قابل احتراق پخش شود اگر در کنار فن اگزوز نصب شود یا به اندازه کافی دور از تجهیزاتی باشد که مستعد نشت گاز قابل احتراق است و تشخیص تهدید را برای گاز قابل احتراق غیرممکن می کند. از نشت در زمان تشخیص دستگاه

ردیاب گاز قابل اشتعال در خانه باید نزدیک اجاق گاز و لوله های گاز آشپزخانه قرار گیرد. هنگامی که ساکنین از گاز طبیعی استفاده می کنند، آشکارساز گاز را روی سقف 300 میلی متر یا کمتر از سقف نصب کنید. زمانی که ساکنین از گاز مایع استفاده می کنند. دستگاه نباید بیش از 300 میلی متر بالاتر از سطح زمین نصب شود. ناتوانی آشکارساز گازهای قابل احتراق در زمینی کردن مطمئن به این معنی است که تداخل الکترومغناطیسی همیشه ولتاژ را تغییر می دهد و منجر به نتایج تشخیص نادرست می شود.

بنابراین، در طول ساخت، آشکارساز گاز قابل اشتعال باید به طور ایمن به زمین متصل شود. پایانه های سیم کشی و آشکارساز گاز قابل اشتعال در مناطقی قرار می گیرند که در معرض نفوذ آب یا برخورد هستند، که می تواند باعث قطع یا باز شدن مدار الکتریکی شود. در حین جوشکاری باید از شار غیرخورنده استفاده شود تا از زنگ زدگی و جدا شدن اتصالات یا افزایش مقاومت خط جلوگیری شود که در تشخیص منظم اختلال ایجاد می کند. آشکارساز را پرتاب نکنید و اجازه ندهید به زمین بیفتد. اشکال زدایی باید پس از ساخت و ساز انجام شود تا از عملکرد عادی هشدار گاز قابل اشتعال اطمینان حاصل شود.

آشکارساز گاز قابل اشتعال نیز باید به طور منظم نگهداری شود. آشکارساز گازهای قابل احتراق محیط کاری دشواری دارد زیرا بسیاری از آنها در بیرون نصب شده اند و اغلب توسط غبارهای مختلف و گازهای آلوده مورد حمله قرار می گیرند. ورود گازها و غبارهای آلاینده مختلف در محیط به آشکارساز اجتناب ناپذیر است زیرا آشکارساز برای تشخیص اطلاعات گازهای قابل احتراق نیاز به ارتباط با محیط آشکارسازی دارد. در نتیجه آسیب به شرایط عملیاتی آشکارساز یک واقعیت عینی است. خطاها یا شرایط عدم شناسایی اتفاق می افتد. آشکارساز گاز قابل اشتعال باید به طور منظم تمیز و نگهداری شود تا از خرابی جلوگیری شود.