استاندارد مقدار هشدار سولفید هیدروژن برای آشکارساز گاز چهار در یک
تنظیم مقدار آلارم سولفید هیدروژن در آشکارساز گاز چهار در یک بسیار مهم است و نیاز به تعیین مقدار مناسب با توجه به استانداردها و الزامات مربوطه دارد. سولفید هیدروژن یک گاز بسیار سمی است که برای بدن و محیط زیست انسان بسیار مضر است، بنابراین تشخیص و هشدار در اسرع وقت بسیار مهم است.
طبق استاندارد ملی GBZ 2.1-2019 محدودیت های مواجهه شغلی عوامل خطرناک در محل کار، قسمت 1: عوامل خطرناک شیمیایی، حداکثر غلظت مجاز سولفید هیدروژن در محدودیت های مواجهه شغلی MAC 10 میلی گرم بر متر مکعب است. این استاندارد محدوده غلظت قابل قبولی از سولفید هیدروژن را در محل کار ارائه می دهد.
بر اساس استاندارد ملی GB/T {{0}} استاندارد طراحی برای تشخیص و هشدار گازهای قابل احتراق و سمی در صنعت پتروشیمی، محدوده اندازه گیری گازهای سمی باید 0 تا 300% OEL باشد و OEL باید 10 میلی گرم بر متر مکعب باشد. مقدار آلارم اولیه باید کمتر یا مساوی 100% OEL، یعنی 10mg/m3 باشد و مقدار هشدار ثانویه باید کمتر یا مساوی 200% OEL، یعنی 20mg/m3 باشد. هنگامی که محدوده اندازه گیری آشکارساز موجود نمی تواند الزامات را برآورده کند، مقدار هشدار کلاس اول نباید از 5% IDLH و مقدار هشدار کلاس دوم از 10% IDLH تجاوز کند.
بر اساس الزامات استانداردهای فوق، می توان معیارهای زیر را برای تنظیم مقدار آلارم سولفید هیدروژن در آشکارساز گاز چهار در یک ترسیم کرد:
1. محدوده اندازه گیری: 0~30mg/m3، که معادل غلظت حجمی 0~20ppm است.
2. مقدار تنظیم هشدار کم سطح 1 (AL): حداکثر 10 میلی گرم بر متر مکعب، یعنی حداکثر غلظت حجمی 6.5ppm.
3. مقدار تنظیم زنگ ثانویه بالا (AH): حداکثر 20mg/m3، یعنی حداکثر 12ppm.
محدوده مقدار هشدار تنظیم شده به این ترتیب می تواند اطمینان حاصل کند که زنگ هشدار در زمانی که غلظت ایمنی بیش از حد است داده می شود و از سلامت و ایمنی جان پرسنل محافظت می کند.
هنگام انتخاب یک آشکارساز گاز چهار در یک خاص، باید به کیفیت و عملکرد آن توجه کنیم. یک آشکارساز گاز خوب باید ویژگی های دقت بالا، حساسیت بالا، پاسخ سریع، پایداری و قابلیت اطمینان را داشته باشد. در عین حال، ابزار آسان برای کار، قابل حمل و راحت است و می تواند نیازهای محیط های کاری و نیازهای مختلف را برآورده کند.
