نحوه استفاده از اسیلوسکوپ برای آزمایش یک نوسان ساز کریستالی

نحوه استفاده از اسیلوسکوپ برای آزمایش یک نوسان ساز کریستالی

نوسانگرهای کریستالی شامل نوسانگرهای کریستالی غیرفعال و نوسانگرهای کریستالی فعال هستند. شکل موج شروع نوسانگر کریستالی را می توان با اسیلوسکوپ اندازه گیری کرد. روش اندازه گیری شکل موج نوسان ساز کریستالی در زیر معرفی شده است.

نوسان ساز کریستالی غیرفعال از اسیلوسکوپ برای اندازه گیری شکل موج استفاده می کند
هنگامی که نوسان ساز کریستالی غیرفعال شروع به نوسان می کند، هر دو پین شکل موج های نوسانی ایجاد می کنند. قطب منفی پروب اسیلوسکوپ را به GND و قطب مثبت را به هر پایه اسیلاتور کریستالی وصل کنید تا شکل موج نوسانگر کریستالی را ببینید.

در شرایط عادی، شکل موج نوسانگر کریستالی غیرفعال یک موج سینوسی است. شکل موج سینوسی را می توان از طریق یک اسیلوسکوپ مشاهده کرد. فرکانس اندازه گیری شده باید با فرکانس شروع نوسانگر کریستالی سازگار باشد.

نوسان ساز کریستالی فعال از اسیلوسکوپ برای اندازه گیری شکل موج استفاده می کند
به طور کلی، نوسان ساز کریستالی فعال دارای چهار پایه، دو پایه منبع تغذیه، یک پایه خروجی است و پایه دیگر به صورت شناور باقی می ماند یا به GND متصل می شود. هنگام اندازه گیری، باید قطب مثبت پروب اسیلوسکوپ را به پایه خروجی و قطب منفی را به GND وصل کنید. دو شکل موج خروجی توسط نوسانگر کریستالی فعال وجود دارد: موج سینوسی و موج مربع. این عمدتا به این بستگی دارد که آیا نوسانگر کریستالی دارای مدار شکل دهی یکپارچه است یا خیر. اگر یک مدار شکل دهی در داخل وجود داشته باشد، یک موج مربعی و در غیر این صورت یک موج سینوسی خروجی می دهد.

مواردی که در اندازه گیری باید به آن توجه کنید
هنگام اندازه گیری شکل موج نوسان ساز کریستالی، باید به دو نکته توجه کنید: 1) پهنای باند اسیلوسکوپ. 2) ظرفیت بار. پهنای باند اسیلوسکوپ باید از فرکانس شروع نوسانگر کریستالی، حداقل 5 برابر بیشتر باشد، در غیر این صورت شکل موج اندازه گیری شده مخدوش می شود. نوسان ساز کریستالی نسبت به ظرفیت بار حساس است، بنابراین تاثیر خازن ورودی بر اندازه گیری باید در هنگام اندازه گیری به حداقل برسد.

مراحل استفاده از اسیلوسکوپ برای مشاهده شکل موج سیگنال الکتریکی
1. روش جفت کردن محور Y را انتخاب کنید
با توجه به فرکانس سیگنال در حال اندازه گیری، کلید انتخاب حالت جفت ورودی محور Y "AC-ground-DC" را روی AC یا DC قرار دهید.

2. حساسیت محور Y را انتخاب کنید
با توجه به مقدار تقریبی پیک به پیک سیگنال اندازه‌گیری شده (اگر از یک پروب تضعیف استفاده می‌شود، باید آن را بر مضرب تضعیف تقسیم کرد؛ زمانی که حالت کوپلینگ در دنده DC است، مقدار ولتاژ DC روی هم باید در نظر گرفته شود. ، انتخاب کنید سوئیچ V/div حساسیت محور Y (یا سوئیچ تضعیف محور Y) در سطح مناسب تنظیم شده است. اگر نیازی به خواندن مقدار ولتاژ اندازه گیری شده در استفاده واقعی ندارید، می توانید به طور مناسب دکمه تنظیم دقیق حساسیت محور Y (یا افزایش محور Y) را تنظیم کنید تا شکل موج را با ارتفاع مورد نیاز روی صفحه نمایش دهید.

3. منبع و قطب سیگنال ماشه (یا همگام سازی) را انتخاب کنید
معمولاً سوئیچ قطبی سیگنال ماشه (یا همگام سازی) در موقعیت " " یا "-" قرار می گیرد.

4.سرعت اسکن را انتخاب کنید
سوئیچ سرعت اسکن محور X t/div (یا محدوده اسکن) را بر اساس مقدار تقریبی دوره (یا فرکانس) سیگنال اندازه گیری شده روی سطح مناسب تنظیم کنید. اگر نیازی به خواندن مقدار زمان آزمایش در استفاده واقعی نباشد، دکمه تنظیم دقیق سرعت جابجایی t/div (یا تنظیم دقیق اسکن) را می توان به طور مناسب به گونه ای تنظیم کرد که شکل موج تعداد چرخه های مورد نیاز برای آزمایش می تواند روی صفحه نمایش داده شود. اگر آنچه باید رعایت شود قسمت لبه سیگنال است، سوئیچ سرعت جارویی t/div باید روی سریعترین سرعت جارو تنظیم شود.

5. سیگنالی که باید اندازه گیری شود را وارد کنید
پس از اینکه سیگنال اندازه گیری شده توسط پروب ضعیف شد (یا مستقیماً توسط کابل کواکسیال بدون تضعیف وارد شد، اما در این زمان امپدانس ورودی کاهش می یابد و ظرفیت ورودی افزایش می یابد)، از طریق ترمینال ورودی محور Y به اسیلوسکوپ وارد می شود.