نحوه اندازه گیری تریود با مولتی متر

نحوه اندازه گیری تریود با مولتی متر

تبعیض تریود الکترود و نوع لوله

(1) بازرسی بصری

① تبعیض بازیگران

به طور کلی، NPN یا PNP بودن نوع لوله باید از مدل مشخص شده روی پوسته لوله مشخص شود. طبق استاندارد صادر شده توسط وزارت، رقم دوم (حرف) مدل تریود، A، C نشان دهنده لوله های PNP، B، D نشان دهنده لوله های NPN، به عنوان مثال:

3AX لوله کم توان با فرکانس پایین نوع PNP است 3BX لوله کم توان با فرکانس پایین نوع NPN است

3CG لوله کم توان با فرکانس بالا نوع PNP است 3DG لوله کم توان با فرکانس بالا نوع NPN است

3AD از نوع PNP با فرکانس پایین لوله با توان بالا است 3DD از نوع NPN است لوله با فرکانس پایین با توان بالا

3CA لوله برق با فرکانس بالا نوع PNP است. 3DA لوله برق با فرکانس بالا نوع NPN است

علاوه بر این، سری 9011-9018 لوله های کم مصرف با فرکانس بالا بین المللی وجود دارد. به جز 9012 و 9015 که لوله های PNP هستند بقیه لوله های NPN هستند.

② شناسایی قطب های لوله

تریودهای پرکاربرد کوچک و متوسط ​​دارای پوسته های گرد فلزی و بسته های پلاستیکی (نیمه استوانه ای) و اشکال دیگر هستند. شکل T305 سه شکل معمولی و آرایش لوله را معرفی می کند.

(2) از فایل مقاومت مولتی متر برای قضاوت استفاده کنید

دو اتصال PN در داخل تریود وجود دارد و سه قطب e، b و c را می توان با فایل مقاومت مولتی متر تشخیص داد. در مورد علامت گذاری مدل مبهم می توان از این روش برای تعیین نوع ریخته گری نیز استفاده کرد.

① شناسایی پایگاه

هنگام قضاوت لوله، ابتدا باید پایه را تایید کرد. برای لوله NPN، از سرب تست سیاه رنگ برای اتصال پایه فرضی استفاده کنید و از سرب تست قرمز به ترتیب دو قطب دیگر را لمس کنید. اگر مقاومت اندازه گیری شده کوچک باشد، حدود چند صد اهم تا چند هزار اهم است. مقاومت حاصله نسبتاً بزرگ است، بالای چند صد هزار اهم. در این زمان، سرب تست سیاه رنگ به پایه متصل می شود. برای لوله های PNP، وضعیت دقیقا برعکس است. هنگامی که هر دو اتصال PN در طول اندازه گیری بایاس مثبت می شوند، سرب تست قرمز رنگ به پایه متصل می شود.

در واقع پایه لوله کم مصرف به طور کلی در وسط سه پایه قرار گرفته است. از روش فوق می توان به ترتیب برای اتصال لیدهای تست مشکی و قرمز به پایه استفاده کرد و می توان تشخیص داد که آیا دو اتصال PN ترایود سالم هستند (مرتبط به اتصال PN دیود). روش اندازه گیری یکسان است) و نوع لوله را می توان تأیید کرد.

② تبعیض بین جمع کننده و امیتر

پس از تعیین پایه، با فرض اینکه یکی از پایه های باقیمانده کلکتور c و دیگری امیتر e است، با انگشتان خود قطب c و قطب b را فشار دهید (یعنی مقاومت پایه Rb را با انگشتان خود جایگزین کنید). همزمان دو سیم تست مولتی متر را به ترتیب به c و e لمس کنید. اگر لوله مورد آزمایش NPN است، قطب c را با قلم تست مشکی لمس کنید و قطب e را با قلم تست قرمز وصل کنید (لوله PNP مخالف است)، و زاویه انحراف نشانگر را مشاهده کنید. سپس یک پایه دیگر را تنظیم کنید. پین قطب c است، فرآیند بالا را تکرار کنید، زوایای انحراف دو نشانگر اندازه گیری را مقایسه کنید، بزرگتر نشان می دهد که آی سی بزرگ است، لوله در حالت بزرگ شده است، و c و e فرضی مربوطه را نشان می دهد. قطب ها درست است

2. اندازه گیری ساده عملکرد ترانزیستور

(1) ICEO را با یک فایل مقاومت مولتی متر اندازه گیری کنید

پایه باز است، سرب تست مشکی مولتی متر به کلکتور c لوله NPN و سیم تست قرمز رنگ به امیتر e وصل می شود (لوله PNP مخالف است). در این زمان، مقدار مقاومت بزرگ بین c و e نشان می دهد که ICEO کوچک است و مقدار مقاومت کوچک نشان می دهد که ICEO بزرگ است.

مقاومت پایه Rb را با انگشت خود جایگزین کنید و از روش بالا برای اندازه گیری مقاومت بین c و e استفاده کنید. اگر مقدار مقاومت بسیار کوچکتر از زمانی باشد که پایه باز است، نشان دهنده بزرگ بودن مقدار است.

(2) با فایل hFE مولتی متر اندازه گیری کنید

برخی از مولتی مترها دارای فایل های hFE هستند و ضریب تقویت جریان را می توان با قرار دادن تریود مطابق با نوع قطب مشخص شده روی جدول اندازه گیری کرد. اگر خیلی کوچک یا صفر باشد، نشان می دهد که تریود آسیب دیده است. می‌توانید از فایل مقاومت برای اندازه‌گیری دو اتصال PN برای تأیید وجود خرابی یا باز بودن مدار استفاده کنید.

3. انتخاب تریود نیمه هادی

انتخاب ترانزیستورها ابتدا باید الزامات تجهیزات و مدارها را برآورده کند و ثانیاً باید با اصل صرفه جویی مطابقت داشته باشد. بسته به کاربرد، به طور کلی باید عوامل زیر را در نظر گرفت: فرکانس کاری، جریان کلکتور، اتلاف توان، ضریب تقویت جریان، ولتاژ شکست معکوس، پایداری و افت ولتاژ اشباع. این عوامل همچنین یک رابطه محدودکننده متقابل دارند. هنگام انتخاب مدیریت باید تضاد اصلی را درک کرد و عوامل فرعی را در نظر گرفت.

فرکانس مشخصه fT لوله‌های فرکانس پایین معمولاً کمتر از 2.5 مگاهرتز است، در حالی که fT لوله‌های فرکانس بالا از ده‌ها مگاهرتز تا صدها مگاهرتز یا حتی بیشتر متغیر است. هنگام انتخاب لوله ها، fT باید 3 تا 10 برابر فرکانس کاری باشد. در اصل، لوله فرکانس بالا می تواند جایگزین لوله فرکانس پایین شود، اما قدرت لوله فرکانس بالا به طور کلی نسبتاً کم است و محدوده دینامیکی باریک است، بنابراین هنگام تعویض باید به شرایط برق توجه شود.

به طور کلی امید است که انتخاب بزرگتر باشد، اما هر چه بزرگتر باشد بهتر است. اگر بیش از حد زیاد باشد، به راحتی باعث نوسانات خود تحریک می شود، ناگفته نماند که لوله های با بالا معمولاً ناپایدارتر عمل می کنند و به شدت تحت تأثیر دما قرار می گیرند. معمولاً بین 40 تا 100 است، اما برای لوله‌های با نویز کم و ارزش بالا (مانند 1815، 9011 ~ 9015، و غیره)، هنگامی که مقدار به صدها برسد، پایداری دما هنوز خوب است. علاوه بر این، برای کل مدار نیز باید از هماهنگی تمام سطوح انتخاب شود. به عنوان مثال، اگر مرحله جلویی از لوله بالا استفاده می کند، مرحله بعدی می تواند از لوله با لوله کم استفاده کند. برعکس، اگر مرحله قبل از لوله کم استفاده می کند، مرحله بعدی می تواند از لوله با ارتفاع استفاده کند.

ولتاژ شکست معکوس کلکتور-امیتر UCEO باید بیشتر از ولتاژ منبع تغذیه انتخاب شود. هرچه جریان نفوذ کمتر باشد، پایداری دما بهتر است. پایداری لوله های سیلیکونی معمولی بسیار بهتر از لوله های ژرمانیومی است، اما افت ولتاژ اشباع لوله های سیلیکونی معمولی بیشتر از لوله های ژرمانیومی است که بر عملکرد مدار در برخی مدارها تأثیر می گذارد. باید با توجه به شرایط خاص مدار انتخاب شود. هنگام اتلاف توان، با توجه به الزامات مدارهای مختلف، باید حاشیه مشخصی باقی بماند.

برای ترانزیستورهای مورد استفاده در مدارهایی مانند تقویت فرکانس بالا، تقویت فرکانس میانی و نوسانگرها، ترانزیستورهایی با فرکانس مشخصه بالا fT و ظرفیت بین الکترودی کوچک باید انتخاب شوند تا از افزایش توان و پایداری بالا در فرکانس‌های بالا اطمینان حاصل شود.