چگونه رطوبت چوب را برای پروژه های DIY اندازه گیری کنیم؟
روش الف: تست خشک در فر
یکی از قدیمیترین روشهای اندازهگیری رطوبت هر ماده رطوبتسنجی، آزمایش خشک در کوره است. این آزمون دارای دو روش شرح داده شده در ASTM D4442، روش A و روش B است (به ترتیب آزمون علمی "اولیه" و روش "ثانویه").
استراتژی کلی برای آزمایشهای خشک کردن در کوره، خشک کردن چوب در یک کوره یا کوره با تهویه مناسب برای مدت زمان طولانی است. پس از هر چرخه خشک کردن، چوب را وزن کنید تا وزن آن را بررسی کنید. این روند را تا زمانی که وزن چوب تغییر نکند تکرار کنید.
با مقایسه وزن خشک چوب با وزن اصلی چوب، می توانید درصد MC اصلی بسیار دقیقی را برای آن چوب ایجاد کنید.
به عنوان مثال، فرض کنید یک تکه چوب دارید که وزن آن 10 پوند است، و آن را در یک آزمایش خشک در فر قرار دهید تا زمانی که 9.5 پوند از دست نرود. در این مورد، درصد MC چوب حدود 5 درصد است، زیرا 0.5 پوند از وزن چوب آب است و 0.5/10=0.05 یا 5 درصد است.
به طور کلی، آزمایش خشک کوره دقیق ترین روش برای تعیین رطوبت در مواد رطوبت سنجی مانند چوب در نظر گرفته می شود - با فرض اینکه آزمایش به درستی انجام شود.
با این حال، افراد DIYer به دلایل زیر معمولاً از این روش بیزارند:
این خیلی کند است. آزمایش رطوبت با خشک کردن نمونه چوب می تواند ساعت ها طول بکشد و فرآیند آبشستگی با سوزاندن چوب آن را از بین می برد.
رندر کردن چوب آزمایش شده در بسیاری از موارد غیرقابل استفاده بود. اگرچه این فرآیند درصد MC را بر اساس وزن آب تعیین می کند، چوب بیش از حد خشک شده ممکن است به دلیل قرار گرفتن در معرض گرما و خشک شدن سریع که ممکن است تاب برداشته شود، برای هدف اصلی شما قابل استفاده نباشد.
همه افراد نوع مناسبی از فر را ندارند. یک نجاری حرفه ای ممکن است فقط بتواند از کوره برای خشک کردن چوب استفاده کند، اما یک اجاق گاز که خودتان انجام می دهید ممکن است اجاق گازدار نداشته باشد که برای خشک کردن یکنواخت چوب استفاده می شود. کوره هایی که دمای مناسب را حفظ نمی کنند یا تهویه کافی را ارائه نمی دهند، می توانند نتایج آزمایش را منحرف کنند.
این سه موضوع به تنهایی کافی است تا اکثر افرادی که خودتان آن را انجام می دهند از آزمایش روش خشک کوره برای پروژه های نجاری منصرف شوند.
با این حال، یک راه سریعتر برای بررسی رطوبت چوب وجود دارد که هنوز به اندازه کافی برای نیازهای آزمایش پروژه چوب DIY شما قابل اعتماد است:
روش ب: کفپوش های چوبی با استفاده از رطوبت سنج
بهجای صرف ساعتها صرف خشککردن دقیق نمونههای چوب و وزن کردن آنها برای بررسی رطوبت اصلی آنها، اکنون بسیاری از دست سازان از فناوری مدرنی استفاده میکنند که به آنها اجازه میدهد تا به سرعت و با دقت درصد MC چوب را در حال حرکت بخوانند.
انواع مختلفی از رطوبت سنج های چوبی وجود دارد که هر کدام ویژگی های متفاوتی دارند. این کنتورها را می توان با روش اندازه گیری به دو دسته اصلی تقسیم کرد:
سوزن سنج این دستگاه ها از دو یا چند الکترود برای اندازه گیری رطوبت یک نمونه چوب استفاده می کنند. از آنجایی که چوب یک عایق طبیعی و آب رسانا است، هر چه مقاومت در برابر جریان الکتریکی بیشتر باشد، چوب خشکتر میشود و بالعکس.
رطوبت سنج بدون سوزن. این رطوبت سنج ها که برخی از آنها به عنوان مترهای "غیر تهاجمی" نیز یاد می کنند، از صفحات اسکن تخصصی برای عبور امواج الکترومغناطیسی از نمونه ای از مواد و ایجاد یک قرائت از میانگین رطوبت در ناحیه اسکن شده استفاده می کنند.
این نوع رطوبت سنج DIY دارای مزایا و معایب هستند.
به عنوان مثال، سنجهای پین سوراخهای ریزی را در موادی که آزمایش میکنند باقی میگذارند، زیرا شما باید با یک الکترود به سطح نفوذ کنید تا یک قرائت دریافت کنید. از طرف دیگر، مترهای بدون پین باید صفحه اسکن را در تماس کامل با مواد اسکن شده داشته باشند تا اندازه گیری های دقیق به دست آید.
در بیشتر موارد استفاده از این مترها بسیار ساده است.
برای استفاده از رطوبت سنج چوب پین، کافی است پین را در ماده مورد آزمایش قرار دهید و کنتور را فعال کنید. جریان از یک پین به پین دیگر میگذرد و متر بر اساس مقاومت جریان، قرائت میکند.
با گیج بدون پین، به سادگی پایه صفحه جارو را محکم روی چوبی که در حال بررسی هستید فشار داده و گیج را فعال می کنید. دوباره، متر یک اسکن را اجرا می کند و به شما یک بازخوانی می دهد که می توانید از آن استفاده کنید.
گیج های بدون پین هنگام اسکن مناطق بزرگ سریعتر از پین سنج ها هستند زیرا می توانند مساحت بزرگ تری را اندازه گیری کنند. بهعلاوه، آنها سوراخهایی در چوب مورد آزمایش باقی نمیگذارند - آنها را برای اندازهگیری رطوبت در کفهای چوبی زیبا عالی میکند.
