نحوه اندازه گیری تاخیر پروب جریان اسیلوسکوپ
پروب استاندارد اسیلوسکوپ فقط می تواند ولتاژ را اندازه گیری کند، در واقع خود اسیلوسکوپ فقط می تواند ولتاژ را اندازه گیری کند. اگر میخواهید جریان را اندازهگیری کنید، باید یک پروب جریان را انتخاب کنید که در واقع سیگنال جریان را به سیگنال ولتاژ تبدیل میکند و آن را معادل یک سنسور به اسیلوسکوپ منتقل میکند.
هنگام انتخاب پروب جریان باید به نکات زیر توجه کرد. برخی از پروب های جریان فقط می توانند جریان متناوب را اندازه گیری کنند نه جریان مستقیم. این پروب ها معمولاً غیرفعال هستند و نیازی به منبع تغذیه خارجی ندارند. اگر نیاز به اندازه گیری DC دارید، باید یک پروب جریان پیدا کنید که از اندازه گیری های AC/DC پشتیبانی کند. ثانیاً، باید در نظر بگیرید که آیا حداکثر و حداقل مقدار جریانی که باید اندازهگیری شود در محدوده اندازهگیری کاوشگر فعلی است و آیا دقت آن قابل قبول است یا خیر. پهنای باند کاوشگر فعلی نیز مورد توجه است و یک پروب جریان با پهنای باند بسیار کوچک ممکن است هنگام آزمایش سیگنالهایی با فرکانسهای سیگنال بالاتر تحریف شود. اندازه گیره پروب جریان حداکثر قطر سیم تحت آزمایش را تعیین می کند. در نهایت، اندازهگیری با پروبهای فعلی احتمالاً دمای بسیار بالایی ایجاد میکند، بنابراین محدوده دمایی کاوشگر نیز مورد توجه بزرگی است.
یکی از کاربردهای عمده پروب های جریان برای اندازه گیری توان است. از آنجایی که توان برابر با ولتاژ ضربدر جریان است، ما تمایل داریم یک کانال اسیلوسکوپ را بگیریم و ولتاژ را اندازه گیری کنیم، کانال دیگر جریان را اندازه گیری می کند و سپس حاصل ضرب دو کانال توان آن است. قبلاً اندازهگیری تأخیر پروبهای دیفرانسیل را با شما به اشتراک گذاشتیم، همان پروب جریان نیز تأخیر خاص خود را دارد و اغلب با پروب ولتاژ متفاوت است. این منجر به اسیلوسکوپ در اندازهگیری و محاسبه توان، کانال ولتاژ آن و مقدار اندازهگیری شده کانال جریان میشود، واقعی در یک مقطع زمانی نیست، به طوری که محاسبه توان بلادرنگ دچار خطا میشود.
اول از همه، ما یک برد سیگنال جریان مخصوص برای تبدیل سیگنال از منبع به سیگنال جریان آماده می کنیم. به منظور کاهش تأثیر اندوکتانس و خازن انگلی بر روی سیگنال، منطقه آزمایش برد سیگنال جریان یک خط مستقیم به صورت سری با چندین مقاومت نمونه برداری است. در طول آزمایش، یک کاوشگر جریان به لبه خط مستقیم در ناحیه آزمایش بسته می شود و جهت جریان، جهتی است که توسط پروب جریان نشان داده شده است. سپس انتهای مقاومتهای نمونهبرداری توسط فیدر لحیم میشوند، زیرا این یک بار کاملاً مقاومتی است، ولتاژ و جریان در فاز برابر هستند. در نهایت منبع سیگنال یک سیگنال موج مربعی 100 هرتز را خروجی میدهد و تاخیر لبه بالارونده پروب جریان اسیلوسکوپ و شکل موج نمونهبرداری فیدر مشاهده میشود.
پایه زمانی اسیلوسکوپ را کاهش می دهیم و شکل موج را گسترش می دهیم. از آنجایی که پهنای باند کاوشگر فعلی مورد آزمایش 800K (CP2100X) است، و سپس انتهای مقاومت نمونه گیری فیدر لحیم کاری شده را می توان به عنوان پهنای باند 20M در نظر گرفت، بنابراین دو کانال لبه بالارونده زمان افزایش را یکسان نمی گیرند. . می توانیم نقطه شروع لبه افزایشی دو سیگنال را به عنوان نقطه محاسبه اختلاف در نظر بگیریم. مکان نما اسیلوسکوپ X را باز کنید، X1 به نقطه شروع لبه افزایشی کانال 2 منتقل شد، X2 به نقطه شروع لبه افزایشی کانال 1 منتقل شد، می توانید تفاوت بین X1 و X2 را ببینید، تفاوت حاصل اساساً زمان تاخیر این کاوشگر فعلی
