مولتی متر نوع اشاره گر از جدول و سر، اجزای مدار اندازه گیری و کلید انتقال تشکیل شده است. این در دو شکل قابل حمل و جیبی است. صفحه، تنظیم صفر، جک تست و ... روی پنل نصب شده است. عملکرد مولتی مترهای مختلف کمی متفاوت است، اما چهار عملکرد اساسی وجود دارد: یکی آزمایش جریان DC، دیگری آزمایش ولتاژ DC، و سوم آزمایش ولتاژ AC، چهارم آزمایش مقاومت AC و DC است. . برخی از مولتی مترها می توانند سطح صدا، جریان AC، ظرفیت خازن، اندوکتانس و مقادیر ویژه ترانزیستورها و ... را اندازه گیری کنند، به دلیل عملکردهای متفاوت، شکل و چیدمان مولتی متر نیز متفاوت است!
1. هنگام اندازه گیری مقاومت با مولتی متر، ابتدا باید سیم های تست را اتصال کوتاه کرده و پتانسیومتر تنظیم کننده صفر را به صفر برسانید تا نشانگر در موقعیت صفر اهمی قرار گیرد. اگر نشانگر همچنان به 0 نمی رسد، این پدیده معمولاً به دلیل باتری موجود در متر است. اگر ولتاژ ناکافی است، برای اندازه گیری دقیق باید با باتری جدید تعویض شود. و پس از هر جابجایی، پتانسیومتر صفر تنظیم مجدد باید به صفر تنظیم شود. هنگام انتخاب دنده اهم، سعی کنید مقدار مقاومت را در موقعیتی نزدیک به قرائت مقاومت در مرکز صفحه انتخاب کنید تا دقت نتایج آزمایش بهبود یابد. اگر مقاومتی که باید اندازهگیری شود روی برد مدار باشد، باید قبل از آزمایش، یکی از پایهها را لحیم کرد. در غیر این صورت دستگاه های شنت دیگری در مقاومت وجود دارد و قرائت نادرست خواهد بود! هنگام اندازه گیری مقدار مقاومت، پین های سرب تست و مقاومت را با انگشتان هر دو دست لمس نکنید تا از شنت مقاومت بدن انسان جلوگیری شود و خطا افزایش یابد.
2. اندوکتانس را اندازه گیری کنید: مولتی متر را در بلوک R×1 قرار دهید و سیم های تست قرمز و مشکی را به هر ترمینال سلف وصل کنید. در این زمان، نشانگر باید به سمت راست حرکت کند. با توجه به مقدار مقاومت اندازه گیری شده، می توان آن را در سه موقعیت زیر شناسایی کرد:
آ؟ مقدار مقاومت سلف آزمایش شده صفر است و یک خطای اتصال کوتاه در داخل وجود دارد. ب- مقدار مقاومت DC سلف مورد آزمایش مستقیماً با قطر سیم لعابی که برای سیم پیچی سیم پیچ سلف استفاده می شود و تعداد دورها ارتباط دارد. تا زمانی که بتوان مقدار مقاومت را اندازه گیری کرد، سلف آزمایش شده را می توان نرمال در نظر گرفت.
