نحوه قضاوت در مورد کیفیت خازن های عمومی با استفاده از مولتی متر دیجیتال

نحوه قضاوت در مورد کیفیت خازن های عمومی با استفاده از مولتی متر دیجیتال

فیوز: مولتی متر را روی تنظیم دیود (که به آن تنظیم زنگ هم می گویند) بچرخانید. خودکار قرمز و خودکار سیاه را به دو سر فیوز وصل کنید. مقاومت هدایت 0 اهم است. صدای وزوز شنیده می شود، در غیر این صورت فیوز می سوزد. ;

خازن: ابتدا از یک خودکار قرمز برای اتصال کوتاه هر دو سر خازن استفاده کنید، مولتی متر را روی تنظیمات دیود قرار دهید و سپس از یک خودکار قرمز و یک خودکار سیاه برای اتصال به هر پایه استفاده کنید. اگر مقدار مقاومت نمایش داده شود، تا زمانی که 1 (بی نهایت) نمایش داده شود، به افزایش ادامه خواهد داد. خازن از کیفیت خوبی برخوردار است. اگر مقدار مقاومت نمایش داده شده در ابتدا 0 باشد یا به مقدار معینی افزایش یابد و حرکت نکند، به این معنی است که خازن از داخل مدار باز است یا دچار خرابی شده است. اگر مقاومت خیلی سریع به بی نهایت برسد، به این معنی است که خازن نشت کرده است.

دیود: با توجه به اصل هدایت به جلو و قطع جهت یک دیود، برای اندازه گیری مقاومت رو به جلو و مقاومت معکوس آن، از لیدهای تست قرمز و لیدهای تست مشکی استفاده کنید. اگر یک مجموعه از داده ها بی نهایت اندازه گیری شود یا مقاومت نسبتاً زیاد باشد و مقاومت مجموعه دیگر کوچک باشد، به این معنی است که دیود نرمال است.

مولتی متر برای تست کیفیت خازن
از محدوده مقاومت اهم مولتی متر دیجیتال استفاده کنید و خازن مورد آزمایش را قبل از اندازه گیری تخلیه کنید تا از آسیب دیدن مولتی متر دیجیتال جلوگیری کنید. دو سطح خازن به هم متصل نیستند، بنابراین بهتر است آنها را با مقاومت های مناسب وصل کنید.

اندازه گیری ظرفیت خازن: از محدوده مقاومت استفاده کنید، محدوده مناسب را با توجه به ظرفیت خازن انتخاب کنید و توجه داشته باشید که سرب تست سیاه خازن الکترولیتی در حین اندازه گیری باید به الکترود مثبت خازن متصل شود.

①. تخمین ظرفیت خازن های درجه مایکروویو: می توان آن را بر اساس تجربه یا با توجه به خازن های استاندارد با همان ظرفیت و بر اساس حداکثر دامنه نوسان اشاره گر تعیین کرد. خازن های مرجع تا زمانی که ظرفیت یکسانی دارند لازم نیست ولتاژ مقاومت یکسانی داشته باشند. به عنوان مثال، هنگام تخمین یک خازن 100μF/250V، می توان از خازن 100μF/25V به عنوان مرجع استفاده کرد. تا زمانی که حداکثر دامنه نوسانات اشاره گر آنها یکسان باشد، می توان نتیجه گرفت که ظرفیت ها یکسان است.

②. تخمین اندازه ظرفیت خازن پیکوفاراد: از مقیاس R×10kΩ استفاده کنید، اما فقط می توانید ظرفیت های بالاتر از 1000 pF را اندازه گیری کنید. برای یک خازن 1000 pF یا کمی بزرگتر، تا زمانی که سوزن ساعت کمی تاب بخورد، ظرفیت کافی در نظر گرفته می شود.

③. بررسی کنید که آیا خازن نشتی دارد یا خیر: برای خازن های بیش از 1،000 میکروفاراد، می توانید ابتدا از دنده R×10Ω برای شارژ سریع آن استفاده کنید و در ابتدا ظرفیت خازن را تخمین بزنید و سپس به R×1kΩ تغییر دهید. ابزاری برای ادامه تست برای مدتی در این زمان، اشاره گر حرکت نمی کند. باید برگردد و در ∞ یا خیلی نزدیک به آن متوقف شود، در غیر این صورت نشتی وجود خواهد داشت. برای برخی از خازن‌های زمان‌بندی یا نوسانی زیر ده‌ها میکروفاراد (مانند خازن نوسانی منبع تغذیه سوئیچینگ تلویزیون رنگی)، الزامات برای ویژگی‌های نشتی آنها بسیار زیاد است. تا زمانی که نشتی جزئی وجود داشته باشد، نمی توان از آنها استفاده کرد. در این حالت می توان آنها را در محدوده R×1kΩ شارژ کرد. سپس به محدوده R×10kΩ بروید و اندازه گیری را ادامه دهید. به طور مشابه، سوزن باید در ∞ متوقف شود و نباید برگردد.