نحوه انتخاب آشکارساز گاز سمی و مضر در محیط صنعتی
1. با توجه به انتخاب اجسام تشخیص گاز
ما باید نوع و محدوده غلظت گازی که باید شناسایی شود را بدانیم. گاز تولید شده توسط فرآیندهای تولید و پیوندهای مختلف در بخش تولید نیز متفاوت است، گاهی اوقات یکی، اما ممکن است. آشکارساز گاز مناسب باید با توجه به موقعیتی که در حال وقوع است انتخاب شود. اگر می خواهید تشخیص مونوکسید کربن و سولفید هیدروژن را در اولویت قرار دهید، باید استفاده از آشکارسازهای گاز را به عنوان اولویت برای اطمینان از ایمنی پرسنل در نظر بگیریم. اگر غلظت گازهای سمی و مضر نسبتاً کم باشد، مانند هیدروکربن های هالوژنه، هیدروکربن های معطر، برنج، الکل، آمین و سایر گازها، باید آشکارسازهای گاز دیگری را انتخاب کرد.
2. هنگام انتخاب ردیاب گاز باید به نکات زیر نیز توجه کنید:
1). به کالیبراسیون و آزمایش معمول توجه کنید و از روش مقایسه نسبی برای اندازه گیری و ارزیابی آشکارسازهای گاز سمی و مضر استفاده کنید. ابتدا دستگاه با گاز صفر و گاز غلظت استاندارد کالیبره شده و یک منحنی استاندارد به دست آمده و در دستگاه ذخیره می شود. این ابزار سیگنال الکتریکی تشکیل شده از تغییر غلظت گاز هدف را با غلظت منحنی استاندارد مقایسه می کند تا مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه کند. بنابراین، قبل از استفاده از آشکارساز گاز و پس از تعویض سنسور، دستگاه باید کالیبره شود تا از ایفای نقش محافظتی دستگاه در استفاده از ابزار اطمینان حاصل شود.
2). تداخل تشخیص اصلی گازهای مختلف روی سنسور. به طور کلی، هر سنسور فقط می تواند با یک گاز خاص مطابقت داشته باشد، اما هر آشکارساز گاز نمی تواند کاملاً خاص باشد. لازم است تا حد امکان تأثیر گازهای دیگر بر حسگر را درک کنید. تشخیص تداخل برای اطمینان از تشخیص دقیق آن از گاز هدف.
3). باید به عمر سنسور توجه کرد: به طور کلی، عمر یک آشکارساز گاز قابل حمل مجهز به سنسور LEL بیشتر است، تا حدود سه سال. برخی از آنها می تواند تا چهار سال یا بیشتر باشد. عمر حسگر الکتروشیمیایی برای گاز نسبتاً کوتاهتر است، معمولاً تا یک تا دو سال.
4). باید به محدوده غلظت آشکارساز گاز توجه کرد: هنگامی که گاز تشخیص داده می شود، دقت آن را فقط می توان در محدوده اندازه گیری آن تضمین کرد. اگر برای مدت طولانی از محدوده اندازه گیری فراتر رود، باعث آسیب مهلک به سنسور می شود و استفاده از سنسور را تا حد زیادی کوتاه می کند. آشکارسازهای گاز سمی و مضر که در غلظت های بالا برای مدت طولانی کار می کنند نیز باعث آسیب می شوند.
3. انتخاب با توجه به محیط سایت
محیط های صنعتی مختلف دارای انواع مختلفی از آشکارسازهای گاز هستند. در فرآیند تولید و تاسیسات صنعتی از آشکارسازهای گاز بسیاری استفاده می شود. عموماً از دتکتورهای ثابت گاز استفاده می شود که می توان آنها را در نقاط تشخیص خاصی نصب کرد. با توجه به نیاز کاربر، می توان آنها را انتخاب کرد که ردیاب گازی را که آلارم نمی کند یا زنگ نمی زند و همچنین می تواند با توجه به نوع و غلظت تشخیص گاز در محل انتخاب و قضاوت شود.
در عین حال، موقعیت و ارتفاع آشکارساز گاز ثابت باید با توجه به ویژگی های گاز هدف انتخاب شود تا به یک اثر نظارتی خوب دست یابد. استفاده از آشکارسازهای گاز قابل حمل در شرکت های مختلف صنعتی و معدنی، اداره محیط زیست و بخش بهداشت روز به روز گسترده تر می شود. آشکارسازهای گاز انتشار پوشیدنی را می توان در محیط های کاری باز انتخاب کرد زیرا می توانند به طور مداوم، دقیق و در زمان واقعی غلظت گازهای سمی و مضر را در محل نمایش دهند.
اگر وارد یک محل کار بسته می شوید، قبل از ورود پرسنل، فضای بسته داخلی باید در فضای خارجی تست شود. در این زمان لازم است از آشکارساز گاز پمپ مکش برای نمونه برداری استفاده شود. آشکارساز گاز قابل حمل آسان برای کار، کوچک و قابل حمل است. کارکنان می توانند آن را با خود ببرند. آشکارساز گاز قابل حمل عمومی می تواند به مدت 12 ساعت به طور مداوم کار کند.
