چگونه آشکارساز گاز مناسب را انتخاب کنیم؟
1. نوع و محدوده غلظت گازی که باید تشخیص داده شود را تأیید کنید
اگر متان و سایر آلکان های کمتر سمی بیشتر باشند، می توان آشکارساز LEL را انتخاب کرد. از آنجایی که اصل آشکارساز LEL ساده و پرکاربرد است، ویژگی های نگهداری و کالیبراسیون راحت را نیز دارد. در صورت وجود گازهای سمی مانند مونوکسید کربن و سولفید هیدروژن، آشکارساز گاز مربوط به گازی که باید تشخیص داده شود ترجیح داده می شود. اگر گاز سمی و مضر آلی باشد، مانند هیدروکربن های معطر، هیدروکربن های هالوژنه، آمونیاک (آمین)، اتر، الکل، چربی و غیره، می توان یک آشکارساز فوتیونیزاسیون انتخاب کرد. اگر انواع گازها انواع گازهای فوق را پوشش می دهند، توصیه می شود که یک آشکارساز گاز مرکب را انتخاب کنید.
2. مناسبت استفاده از آشکارساز گاز را تعیین کنید
اگر در یک مکان باز مانند یک کارگاه باز است، می توانید از یک آشکارساز گاز قابل حمل استفاده کنید که می توانید آن را بپوشید، که می تواند به طور مداوم، زمان واقعی و با دقت غلظت گازهای سمی و مضر را در محل نمایش دهد. به طور کلی، برای جلوگیری از آلارم های صوتی نامفهوم در محیط های پر سر و صدا، مجهز به آلارم لرزش یا لوازم جانبی هشدار نور خواهد بود و یک تراشه کامپیوتری برای ثبت اطلاعاتی مانند مقادیر پیک برای ارائه راهنمایی های خاص برای سلامت و ایمنی کارگران نصب می شود.
در صورت ورود به یک فضای محدود مانند مخازن واکنش، مخازن یا کانتینرهای ذخیره، فاضلاب یا سایر لولههای زیرزمینی، تأسیسات زیرزمینی، انبارهای بسته کشاورزی، واگنهای مخزن راهآهن، انبارهای باربری، تونلها و سایر محلهای کار، باید قبل از ورود پرسنل بازرسی انجام شود. ، و تشخیص باید خارج از فضای محدود انجام شود. در این زمان، بهتر است یک آشکارساز چند گازی با یک پمپ نمونه برداری داخلی انتخاب کنید. این می تواند به چندین سنسور تشخیص گاز مورد نیاز در یک دستگاه مجهز شود و ویژگی های اندازه کوچک، وزن سبک، پاسخ سریع و نمایش غلظت چند گاز را به طور همزمان دارد.
