چگونه ردیاب گاز قابل احتراق مناسب را انتخاب کنیم؟
ردیاب گاز قابل احتراق ابزاری است که به غلظت یک گاز قابل احتراق منفرد یا چندگانه واکنش نشان می دهد. دو نوع آشکارساز گاز قابل احتراق وجود دارد: نوع کاتالیزوری و نوع نوری مادون قرمز. ردیاب گاز یکی از ابزارهای ایمنی متداول در گاز ، نفت ، شیمیایی ، ورزش ، گیاهان فولادی و غیره است. بنابراین چگونه باید یک ردیاب گاز مناسب را انتخاب کنیم؟
در مرحله اول ، لازم است که مشخص شود که کدام گاز یا گاز باید تشخیص داده شود
گازهایی که نیاز به شناسایی دارند به طور کلی به دو نوع تقسیم می شوند: گازهای قابل احتراق و گازهای سمی ، مربوط به آشکارسازهای گاز قابل احتراق و ردیاب های گاز سمی. گازهای قابل احتراق شامل متان ، اتان ، پروپان ، بوتان ، اتیلن ، استیلن ، مونوکسید کربن ، گاز طبیعی ، گاز نفتی مایع و بسیاری از گازهای دیگر است. پس از تعیین گاز که می خواهیم تشخیص دهیم ، می توانیم به مرحله بعدی انتخاب برویم.
02. محیط های مختلف استفاده گزینه های مختلفی دارند
پس از تعیین گاز برای شناسایی ، باید بر اساس محیطی که گاز در آن تولید می شود و نیازهای تشخیص را بین مکش ثابت یا قابل حمل ، انتشار یا مکش پمپ انتخاب کنیم. بسیاری از سایت های صنعتی نیاز به تشخیص آنلاین {1}} ساعت دارند و توصیه می شود از آشکارسازهای گاز قابل احتراق ثابت استفاده کنید. در برخی از فضاها یا محیط های محصور با فاکتورهای خطرناک گاز نسبتاً کم ، می توان با توجه به نیازهای خود ، آشکارسازهای انتشار و مکش پمپ را در نظر گرفت.
03. با توجه به محدوده تست مورد نیاز انتخاب کنید
گازهای مختلف به آشکارسازهای مختلف گاز احتیاج دارند و دامنه مورد نیاز برای همان گاز به دلیل محیط ها و نیازهای مختلف متفاوت است. همان مارک ردیاب برای همان گاز با محدوده های مختلف نیز قیمت های مختلفی دارد. تنها با انتخاب ابزارهای با کیفیت بالا که نیازهای دامنه ما را برآورده می کند و از نظر قیمت مناسب می توانیم به هدف تولید ایمن برای شرکت خود برسیم.
04 در مورد انتخاب کمیت
مساحت مکانی را که باید آزمایش شود درک کنید: طبق مقررات ملی ، شعاع تشخیص مؤثر ردیاب های گاز قابل احتراق 7.5 متر است و شعاع تشخیص مؤثر ردیاب های گاز سمی 1 متر است. بر اساس این شعاع تشخیص ، تعداد ردیاب های گاز مورد نیاز برای نصب را محاسبه کنید.
