آشکارساز گازهای قابل احتراق ابزاری است که به غلظت گازهای قابل احتراق منفرد یا چندگانه پاسخ می دهد. دو نوع آشکارساز گاز قابل احتراق وجود دارد: نوع کاتالیزوری و نوع نوری مادون قرمز. ردیاب گاز یکی از ابزارهای ایمنی پرکاربرد در کارخانه های گاز، نفت، شیمیایی، ورزش، فولاد و غیره است. پس چگونه باید یک ردیاب گاز مناسب را انتخاب کنیم؟
01. ابتدا باید مشخص شود که کدام گاز یا گازها باید شناسایی شوند
گازهایی که باید شناسایی شوند به طور کلی به دو نوع گاز قابل احتراق و گاز سمی تقسیم می شوند که مربوط به آشکارساز گازهای قابل احتراق و آشکارساز گازهای سمی است. گاز قابل احتراق نیز شامل: متان، اتان، پروپان، بوتان، اتیلن، استیلن، مونوکسید کربن، گاز طبیعی، گاز مایع و بسیاری از گازهای دیگر است، پس از تایید گازی که می خواهیم تشخیص دهیم، سپس اقدام به خرید بعدی می کنیم.
02. محیط های کاربری مختلف انتخاب های متفاوتی دارند
پس از تعیین گاز قابل تشخیص، باید با توجه به محیطی که گاز در آن تولید می شود و الزامات تشخیص، ثابت یا قابل حمل، انتشار یا پمپاژ را انتخاب کنیم. بسیاری از سایت‌های صنعتی نیاز به شناسایی 24-ساعت آنلاین در زمان واقعی دارند. در این زمان استفاده از آشکارساز گاز قابل اشتعال ثابت توصیه می شود. در برخی از فضاها یا محیط‌های محدود با عوامل خطر گاز نسبتاً کم، آشکارسازهای نوع انتشار و مکش پمپ می‌توانند با توجه به نیاز خود در نظر گرفته شوند.
03. با توجه به محدوده اندازه گیری که باید شناسایی شود، انتخاب کنید
برای گازهای مختلف از آشکارسازهای گاز مختلف استفاده می شود. گاز یکسان به دلیل محیط ها و نیازمندی های متفاوت، محدوده های متفاوتی دارد. ردیاب های یک برند با محدوده های مختلف گاز یکسان قیمت های متفاوتی دارند. تنها با انتخاب ابزاری با کیفیت بالا که نیازهای محدوده شما را برآورده می کند و قیمت مناسبی دارد، می توانیم هدف تولید ایمن را در شرکت خود حل کنیم.
04. انتخاب مقدار
محدوده سایتی که باید شناسایی شود را بشناسید: طبق مقررات ملی، شعاع تشخیص موثر آشکارساز گازهای قابل احتراق 7.5 متر و شعاع تشخیص موثر آشکارساز گازهای سمی 1 متر است. با توجه به این شعاع تشخیص، تعداد دتکتورهای گاز مورد نیاز برای نصب محاسبه می شود.
