نحوه انتخاب و استفاده از حالت ماشه اسیلوسکوپ در عمل چگونه است؟
در استفاده واقعی، انتخاب حالتهای مختلف ماشه باید بر اساس ویژگیهای سیگنال مشاهدهشده و محتوایی که باید مشاهده شود قضاوت شود. هیچ قانون ثابتی وجود ندارد، اما اغلب یک فرآیند تعاملی است، یعنی درک ویژگی های سیگنال با انتخاب حالت های مختلف ماشه، و انتخاب یک حالت ماشه موثر بر اساس ویژگی های سیگنال و آنچه می خواهید مشاهده کنید. مهمترین چیز در این فرآیند درک مکانیسم های کار حالت های مختلف ماشه، درک ویژگی های سیگنال مشاهده شده و روشن کردن آنچه باید مشاهده شود است.
به طور کلی، زمانی که اطلاعات زیادی در مورد ویژگی های سیگنال ندارید، باید حالت خودکار را انتخاب کنید، زیرا در این زمان اسیلوسکوپ بدون توجه به اینکه سیگنال چیست اسکن می کند و حداقل می توانید چیزی را روی صفحه ببینید. حتی اگر فقط یک خط اسکن باشد. خب هیچی نیست هنگامی که خطوط اسکن وجود دارد، می توانید شکل موج را با تنظیم پارامترهایی مانند بهره عمودی، موقعیت عمودی، و نرخ پایه زمانی "پیدا کنید" و سپس شکل موج را با انتخاب منبع ماشه، لبه ماشه، سطح ماشه و غیره تثبیت کنید. برای آنالوگ. اسیلوسکوپ ها، تا زمانی که سیگنال تناوبی است، فرکانس آن در محدوده مناسب برای مشاهده توسط اسیلوسکوپ مربوطه قرار دارد، و خیلی پیچیده نیست، به طور کلی می توان از طریق چنین مراحلی به درک کلی سیگنال دست یافت و مشاهدات بعدی را می توان انجام داد. در صورت نیاز ساخته شده است. .
برای حالت عادی، بسیاری از دوستان ممکن است احساس کنند که هیچ تفاوتی در اثر مشاهده با حالت خودکار وجود ندارد. اغلب این اتفاق می افتد که وقتی حالت ماشه بین خودکار و معمولی تغییر می کند، شکل موج صفحه نمایش تغییر نمی کند. با این حال، این وضعیت اغلب تنها زمانی رخ می دهد که سیگنال مشاهده شده یک سیگنال دوره ای نسبتا ساده باشد. عملکرد حالت عادی مشاهده جزئیات شکل موج است، به ویژه برای سیگنال های پیچیده تر، مانند سیگنال های همگام سازی ویدئو. چرا اینطوری میگی؟ این به این دلیل است که برای مشاهده جزئیات، باید نرخ اسکن پایه زمانی را افزایش دهیم تا شکل موج گسترش یابد. وقتی این کار را انجام می دهیم، فرکانس سیگنال مشاهده شده نسبت به سرعت اسکن اسیلوسکوپ کمتر می شود، به این معنی که اسیلوسکوپ ممکن است چندین بار بین ماشه ها اسکن کند. در این حالت اگر حالت خودکار را در این زمان انتخاب کنیم، اسیلوسکوپ در واقع تمام این جاروها را انجام می دهد و نتیجه این می شود که شکل موج های مربوط به این جاروها (که توسط ماشه ایجاد نمی شوند) همراه با شکل موج متناظر خواهند بود. به جاروب ماشه. نمایش، و در نتیجه نام مستعار شکل موج های نمایش داده شده، بنابراین شکل موجی که می خواهیم ببینیم نمی تواند به وضوح نمایش داده شود. و اگر حالت عادی را انتخاب کنیم، اسیلوسکوپ در واقع این اسکن ها را بین ماشه ها انجام نمی دهد. این فقط اسکن های ایجاد شده توسط ماشه را انجام می دهد، بنابراین فقط شکل موج های مرتبط با ماشه را که می خواهیم ببینیم نمایش می دهد، به طوری که شکل موج واضح تر خواهد بود، که عملکرد حالت تریگر معمولی است.
در مورد حالت تک شات، همانطور که در بالا ذکر شد، اساسا استفاده از آن برای اسیلوسکوپ های آنالوگ معمولی دشوار است، اما یک حالت ماشه بسیار مفید برای اسیلوسکوپ های ذخیره سازی دیجیتال است. در یک اسیلوسکوپ ذخیرهسازی دیجیتال، از حالت تک ماشهای برای ثبت یک رخداد واحد یا چندین رخداد سیگنالی که خیلی دورهای نیست استفاده کنید. اگرچه حالت عادی میتواند یک سیگنال را نیز بگیرد، اگر سیگنال به جای یک بار، چندین بار باشد، اسکنی که توسط سیگنال بعدی در حالت عادی آغاز میشود، نتایج گرفته شده قبلی را پاک میکند، بنابراین امکانپذیر نخواهد بود. به شکل موج پایدار در حال حاضر در صورت استفاده از حالت تک شات چنین مشکلی وجود ندارد. به این معنا که تریگر حالت تک شات توانایی انتخاب یک سیگنال از چندین رخداد را دارد.
