نحوه انتخاب یک آشکارساز گاز قابل احتراق مناسب
آشکارسازهای گازی به طور گسترده در صنایعی مانند پتروشیمی ، حفاظت از محیط زیست ، معادن گاز و زغال سنگ استفاده می شوند. برای سناریوهای مختلف تولید ایمنی و الزامات تشخیص ، انتخاب ردیاب گاز قابل احتراق مناسب برای هر پرسنلی که مشغول کار ایمنی و بهداشت هستند بسیار مهم است.
اولین چیزی که باید در نظر بگیرید این است که آیا ردیاب گاز قابل احتراق ثبات دارد یا خیر. این عاملی است که باید در نظر گرفته شود. هرچه مقادیر جبران صفر و جبران کامل ، بهتر باشد ، بهتر می شود. تمام ردیاب های گازی واکنش های تداخل کم و بیش به گازهای غیر از اکسیژن تولید می کنند و شایع ترین آن سنسور الکتروشیمیایی برای تشخیص سولفید هیدروژن است. بنابراین ، به عنوان کاربران روزانه در زندگی خانگی ، ما باید با گازهای سمی که ممکن است در خانه وجود داشته باشد آشنا باشیم.
نکته دوم که باید در نظر بگیرید این است که آیا ردیاب گاز قابل احتراق دارای شناسایی آسان است یا خیر. ردیاب گاز عددی یا اشاره گر. به طور کلی ، مدلهای عددی مزایای خواندن آسان و کمتر مثبت کاذب را دارند. منطقه نمایشگر به اندازه کافی بزرگ با نورپردازی پس زمینه و فونت های بزرگ برای خواندن و درک آسان است. آیا زنگ هشدار به اندازه کافی بلند است تا آن را از سر و صدای پس زمینه متمایز کند. به طور کلی با بهره وری 90dB (a) یا بالاتر قابل اجرا است. آیا می توان چراغ زنگ چشمک زن را از زوایای مختلف مشخص کرد. آیا می توان با تغییر غلظت گاز ، سیگنال را به طور مداوم نمایش داد و زنگ هشدار فقط پس از تأیید یا اقدامات متقابل متوقف می شود.
سومین موردی که باید در نظر بگیرید این است که آیا قابلیت اطمینان ردیاب گاز قابل احتراق خوب است یا خیر. هرچه طول عمر سنسور طولانی تر باشد ، بهتر می شود. به طور کلی ، میانگین طول عمر یک ردیاب گاز قابل احتراق {0}}} سال است و مقدار خطا هر چه کوچکتر باشد ، بهتر است. دقت و دقت آن با افزایش عمر خدمات افزایش می یابد و دوره گارانتی محصول به طور کلی 2 سال است.
چهارمین عامل مورد توجه این است که آیا ردیاب گاز قابل احتراق برای استفاده راحت است یا خیر. یک ردیاب گاز قابل احتراق خوب از ویژگی های زیر برخوردار است: وزن سبک ، اندازه کوچک ، سایش آسان و راحت و نگهداری آسان.
