نحوه اعمال لیزر در رادار در فاصله یاب لیزری

نحوه اعمال لیزر در رادار در فاصله یاب لیزری

شبکه ابزار محدوده لیزری Xiyuantai یک فناوری سنجش از راه دور فعال است که فاصله بین سنسور و هدف را از طریق لیزر ساطع شده توسط حسگر (lidar) اندازه گیری می کند. با توجه به اهداف شناسایی مختلف، این فناوری را می توان به دو دسته تشخیص هوا و تشخیص زمین تقسیم کرد. محدوده لیزری هوا به هوا با انتشار یک پرتو لیزر در هوا و دریافت پژواک منعکس شده توسط ذرات معلق در هوا، تعیین خواص فیزیکی و شیمیایی جو را تکمیل می کند. هدف اصلی محدوده لیزری زمینی به دست آوردن اطلاعات سطحی مانند زمین شناسی، توپوگرافی، شکل زمین و وضعیت کاربری زمین است. با توجه به طبقه بندی سکوهای نصب شده بر حسگر، محدوده لیزری را می توان به چهار دسته تقسیم کرد: فضابرد (مستقر در ماهواره)، هوابرد (مستقر در هواپیما)، سوار بر وسیله نقلیه (ماشین سوار) و موقعیت یابی (نقطه ثابت). اندازه گیری).

فناوری محدوده لیزری در دهه 1960 آغاز شد و در دهه 1970 و 1980، فناوری لیزر به بخش مهمی از تجهیزات محدوده الکترونیکی تبدیل شد. LIDAR (Light Detection And Ranging) معمولاً به فناوری برد لیزر زمین به زمین هوابرد اشاره دارد و اصطلاح چینی اغلب به LIDAR توسط رادار لیزری اشاره دارد. در ایالات متحده، از دهه 1970، بسیاری از آژانس ها از جمله سازمان ملی هوانوردی و فضایی (NASA)، اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) و وزارت نقشه برداری دفاع ایالات متحده (DMA) شروع به توسعه حسگرهای LIDAR کرده اند. برای بررسی های اقیانوس شناسی و توپوگرافی. در اروپا، تحقیقات در مورد محدوده لیزر تقریباً همزمان با ایالات متحده آغاز شد. برخلاف ایالات متحده، آنها متعهد به توسعه سیستم‌های راداری برد لیزری سکوی ماهواره‌ای هستند و بیشتر بر توسعه و تحقیق سکوهای هوابرد و سیستم‌های رادار لیزری منطبق تمرکز می‌کنند. و به موفقیت قابل توجهی دست یافت.

در دهه 1990، با توسعه فناوری GPS هوابرد و سیستم های رایانه ای قابل حمل، پایداری و دقت سیستم LIDAR بسیار بهبود یافته بود و به تدریج در اروپا مورد استفاده تجاری قرار گرفت و تحقیقات کاربردی مرتبط بلافاصله در اروپا راه اندازی شد.

در مقایسه با سایر فناوری‌های سنجش از دور، تحقیق در مورد LIDAR یک زمینه بسیار جدید است و تحقیقات در مورد بهبود دقت و کیفیت داده‌های LIDAR و غنی‌سازی فناوری کاربرد داده‌های LIDAR کاملاً فعال است. متفاوت از فناوری تصویربرداری سنجش از دور، سیستم LIDAR می‌تواند به سرعت اطلاعات مختصات جغرافیایی سه‌بعدی سطح زمین و اشیاء مربوطه روی زمین (درختان، ساختمان‌ها، سطح زمین و غیره) را به دست آورد و ویژگی‌های سه‌بعدی آن مطابقت دارد. نیازهای پژوهشی اصلی زمین دیجیتال امروزی

با بهبود مستمر حسگرهای LIDAR، افزایش تدریجی تراکم نقاط نمونه برداری از سطح، و افزایش تعداد پژواک هایی که می توان با یک پرتو لیزر بازیابی کرد، داده های LIDAR اطلاعات سطح و اشیاء سطحی فراوان تری را ارائه می دهند. مجموعه نقاط سه بعدی سطحی جمع آوری شده توسط LIDAR را فیلتر، درون یابی، طبقه بندی و بخش بندی کنید تا مدل های مختلف زمین دیجیتال سه بعدی با دقت بالا را به دست آورید، اشیاء سطحی را طبقه بندی و شناسایی کنید و اشیاء سطحی مانند درختان، بازسازی دیجیتالی سه بعدی ساختمان ها و غیره را شناسایی کنید. حتی ترسیم جنگل های سه بعدی، مدل های سه بعدی شهر و ساخت واقعیت مجازی. بر اساس واقعیت مجازی، می توان تجزیه و تحلیل دقیق تری از شی زمین را برای تخمین پارامترهای زمین جنگلی و درختان ایستاده آن انجام داد تا مدیریت جنگلداری و کشاورزی خوب را درک کند. می تواند برنامه ریزی شهری، محیط شهری و آب و هوای شهری را تجزیه و تحلیل کند.