نحوه عملکرد آشکارسازهای گاز قابل احتراق قابل حمل
آشکارسازهای گازهای قابل احتراق آشکارسازهایی هستند که در ساختمانهای صنعتی و عمرانی نصب و مورد استفاده قرار میگیرند که به غلظت گازهای قابل احتراق منفرد یا چندگانه پاسخ میدهند. دو نوع که بیشتر مورد استفاده روزانه قرار می گیرند، آشکارسازهای گاز قابل اشتعال کاتالیستی و آشکارسازهای گازهای قابل اشتعال نیمه هادی هستند.
آشکارسازهای گاز قابل اشتعال نیمه هادی عمدتاً در رستوران ها، هتل ها، استودیوهای خانگی و سایر مکان هایی که از گاز، گاز طبیعی و گاز مایع استفاده می کنند استفاده می شود. مکان های صنعتی که گازهای قابل اشتعال و بخار قابل احتراق منتشر می کنند عمدتاً از آشکارسازهای گاز قابل اشتعال نوع کاتالیزوری استفاده می کنند.
آشکارساز گازهای قابل احتراق کاتالیستی از تغییر مقاومت سیم پلاتین فلزی نسوز پس از گرم شدن برای اندازه گیری غلظت گاز قابل احتراق استفاده می کند. هنگامی که گاز قابل احتراق وارد آشکارساز می شود، باعث واکنش اکسیداسیون (احتراق بدون شعله) در سطح سیم پلاتین می شود. گرمای تولید شده دمای سیم پلاتین را افزایش می دهد و مقاومت سیم پلاتین تغییر می کند. بنابراین، هنگام مواجهه با عواملی مانند دمای بالا، هنگامی که دمای سیم پلاتین تغییر می کند، مقاومت سیم پلاتین تغییر می کند و داده های شناسایی شده نیز تغییر می کند.
آشکارسازهای گازهای قابل احتراق نیمه هادی از تغییرات مقاومت سطح نیمه هادی برای اندازه گیری غلظت گازهای قابل احتراق استفاده می کنند. آشکارسازهای گاز قابل اشتعال نیمه هادی از قطعات نیمه هادی حساس به گاز با حساسیت بالا استفاده می کنند. هنگامی که در حالت کار با گازهای قابل احتراق روبرو می شود، مقاومت نیمه هادی کاهش می یابد و مقدار افت با غلظت گازهای قابل احتراق رابطه متناظری دارد.
آشکارساز گازهای قابل اشتعال از دو بخش تشخیص و تشخیص تشکیل شده است. اصل قسمت تشخیص این است که سنسور دستگاه از یک عنصر تشخیص، یک مقاومت ثابت و یک پتانسیومتر تنظیم کننده صفر برای تشکیل یک پل تشخیص استفاده می کند. این پل از سیم پلاتین به عنوان حامل برای کاتالیز عنصر استفاده می کند. پس از اعمال قدرت، دمای سیم پلاتین به دمای عملیاتی افزایش می یابد و هوا از طریق انتشار طبیعی یا روش های دیگر به سطح عنصر می رسد.
هنگامی که هیچ گاز قابل اشتعال در هوا وجود ندارد، خروجی پل صفر است. هنگامی که هوا حاوی گاز قابل اشتعال است و به عنصر تشخیص منتشر می شود، احتراق بدون شعله به دلیل کاتالیزور رخ می دهد که باعث افزایش دمای عنصر تشخیص و افزایش مقاومت سیم پلاتین می شود. ، باعث می شود مدار پل تعادل خود را از دست بدهد و در نتیجه سیگنال ولتاژ را خروجی کند. مقدار این ولتاژ متناسب با غلظت گاز قابل اشتعال است. سیگنال تقویت شده، آنالوگ به دیجیتال تبدیل می شود و غلظت گاز قابل اشتعال از طریق نمایشگر مایع نمایش داده می شود.
آشکارسازهای گاز الکتروشیمیایی، آشکارسازهای گازی هستند که از حسگرهای الکتروشیمیایی استفاده می کنند. از آنجایی که بسیاری از گازها از نظر الکتروشیمیایی فعال هستند و می توان آنها را به صورت الکتروشیمیایی اکسید یا کاهش داد، جریان تولید شده توسط این واکنش متناسب با غلظت گاز واکنش داده شده است. بنابراین ترکیب و غلظت گاز را می توان از طریق این نوع واکنش تشخیص داد.
