تفاوت و اشتراک میکروسکوپهای کنتراست فاز، میکروسکوپهای معکوس و میکروسکوپهای نوری معمولی
اینها میکروسکوپهای نوری هستند که برخلاف میکروسکوپهای الکترونی، میکروسکوپهای تونلی روبشی، میکروسکوپهای نیروی اتمی و غیره از نور مرئی به عنوان وسیله تشخیص استفاده می کنند.
به طور مشخص:
میکروسکوپ کنتراست فاز که به عنوان میکروسکوپ کنتراست فاز نیز شناخته می شود. این به این دلیل است که پرتوهای نور با عبور از یک نمونه شفاف، اختلاف فاز کمی ایجاد میکنند و این اختلاف فاز میتواند به تغییر بزرگی یا کنتراست در تصویر تبدیل شود تا بتوان از آن برای تصویربرداری استفاده کرد. در دهه 1930 توسط فریتز زلنیک در تحقیقات خود در مورد شبکه های پراش اختراع شد. برای این کار او در سال 1953 جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد. اکنون به طور گسترده برای ارائه تصاویر کنتراست از نمونه های شفاف مانند سلول های زنده و بافت های اندام کوچک استفاده می شود.
میکروسکوپ کانفوکال: یک تکنیک تصویربرداری نوری است که از روشنایی نقطه به نقطه و مدولاسیون سوراخ فضایی برای حذف نور پراکنده از صفحه غیر کانونی نمونه استفاده میکند و امکان وضوح نوری و کنتراست بصری را در مقایسه با روشهای تصویربرداری سنتی بهبود میبخشد. نور کاوشگر ساطع شده از یک منبع نقطه ای از طریق یک عدسی بر روی جسم مورد مشاهده متمرکز می شود، و اگر جسم دقیقاً در نقطه کانونی باشد، نور منعکس شده باید از طریق عدسی اصلی به منبع نور همگرا شود، که به عنوان کانفوکال شناخته می شود. یا به اختصار confocal. میکروسکوپ کانفوکال در پرتو نور بازتاب شده در جاده با یک نیمه عدسی نیمه بازتابنده (آینه دو رنگ)، از عدسی نور منعکس شده در جهت دیگر، در کانون فوکوس با سوراخ سوزنی عبور کرده است. (Pinhole)، سوراخ در نقطه کانونی، صفحه بافل در پشت لوله فتومولتیپلایر (لوله فتومولتیپلایر، PMT) قرار دارد. می توان تصور کرد که نور منعکس شده قبل و بعد از نقطه کانونی نور آشکارساز از طریق این مجموعه سیستم هم کانونی، قادر به تمرکز بر روی سوراخ کوچک نخواهد بود، توسط بافل مسدود می شود. بنابراین نورسنج شدت نور منعکس شده را در نقطه کانونی اندازه گیری می کند. اهمیت این موضوع این است که یک جسم نیمه شفاف را می توان با حرکت دادن سیستم لنز به صورت سه بعدی اسکن کرد. چنین ایده ای توسط محقق آمریکایی ماروین مینسکی در سال 1953 ارائه شد و 30 سال طول کشید تا یک میکروسکوپ کانفوکال با استفاده از لیزر به عنوان منبع نور مطابق با ایده آل ماروین مینسکی ساخته شود.
میکروسکوپ معکوس: ترکیب آن مانند میکروسکوپ معمولی است، با این تفاوت که عدسی شیئی و سیستم روشنایی معکوس هستند که اولی در زیر صحنه و دومی در بالای صحنه قرار دارد. برای بهره برداری و نصب سایر تجهیزات مربوط به جمع آوری تصویر راحت است.
میکروسکوپ نوری میکروسکوپی است که از لنزهای نوری برای ایجاد یک اثر بزرگنمایی تصویر استفاده می کند. نور تابیده شده از یک جسم حداقل توسط دو سیستم نوری (شیعی و چشمی) بزرگنمایی میشود. عدسی شیئی ابتدا یک تصویر بزرگنمایی شده تولید می کند و چشم انسان این تصویر بزرگ شده را از طریق چشمی که به عنوان یک ذره بین عمل می کند مشاهده می کند. یک میکروسکوپ نوری معمولی چندین هدف قابل تعویض دارد تا ناظر بتواند در صورت نیاز بزرگنمایی را تغییر دهد. این اهداف به طور کلی بر روی یک دیسک هدف قابل چرخش قرار می گیرند که می تواند برای دسترسی آسان به چشمی های مختلف در مسیر نوری چرخانده شود. فیزیکدانان قانون بین بزرگنمایی و تفکیک پذیری را کشف کردند، مردم می دانند وضوح میکروسکوپ نوری یک حد است، وضوح این حد، بزرگنمایی افزایش نامحدود در بزرگنمایی، 1600 برابر بالاترین حد بزرگنمایی میکروسکوپ های نوری را محدود می کند، به طوری که کاربرد مورفولوژی در بسیاری از مناطق با محدودیت های زیادی.
وضوح یک میکروسکوپ نوری توسط طول موج نور محدود می شود که معمولاً از 0.3 میکرون تجاوز نمی کند. اگر میکروسکوپ از نور ماوراء بنفش به عنوان منبع نور استفاده کند یا اگر جسم در روغن قرار گیرد، وضوح می تواند افزایش یابد. این پلتفرم مبنای ساخت سایر سیستم های میکروسکوپ نوری شد.
