لحیم کاری برقی چگونه کار می کند و چگونه آن را انتخاب کنیم؟
آهن لحیم کاری یک ابزار ضروری برای ما در هنگام انجام جوشکاری مدار است. درک کامل اصل کار آهن لحیم کاری برقی نه تنها به ما در استفاده بهتر از آن کمک می کند، بلکه ما را قادر می سازد تا درک روشنی از آن داشته باشیم و از هر گونه خطری جلوگیری کنیم.
یک هویه لحیم کاری با دمای ثابت
آهن لحیم کاری ترموستاتیک از طریق جذب و جداسازی مواد مغناطیسی نرم و فولاد مغناطیسی به کنترل دمای خودکار دست می یابد. یک آهن لحیم کاری الکتریکی با دمای ثابت معمولاً 45 وات است، با برق متناوب روشن و خاموش می شود. مصرف برق واقعی 25 وات است و منبع تغذیه ترانسفورماتور 24 ولت برای هر دو مقاصد AC و DC استفاده می شود.
اصل کار: همانطور که در شکل نشان داده شده است، هنگامی که دمای سر جوش کمتر از مقدار دمای ثابت است، سنسور دمای مغناطیسی متصل به انتهای سر جوش، آهنربای دائمی را جذب می کند و باعث می شود که تماس های روی شاتون فولادی مغناطیسی به هم متصل شوند. منبع تغذیه به المنت حرارتی فرستاده می شود و باعث می شود دمای سر جوش به تدریج افزایش یابد. هنگامی که درجه حرارت بالاتر از دمای ثابت باشد، عنصر گرمایش خاصیت مغناطیسی خود را از دست می دهد، برق قطع می شود و گرمایش متوقف می شود. این چرخه روشن یا خاموش کردن خودکار منبع تغذیه، گرمایش و سرمایش، و حفظ لحیم کاری الکتریکی در حالت دمای ثابت است. در صورت تغییر مدل المنت حرارتی، مقادیر دمای ثابت متفاوتی بدست می آید.
آهن لحیم کاری ترموستاتیک دارای مزایای صرفه جویی در انرژی، راندمان بالا، مصرف کم و عمر طولانی است که آن را به یک ابزار جوشکاری ایده آل برای تولید محصولات الکترونیکی و صنعت تعمیرات الکترونیکی تبدیل می کند.
چگونه لحیم کاری برقی انتخاب کنیم؟
(1) هنگام جوشکاری مدارهای مجتمع، ترانزیستورها و اجزای آنها که در اثر گرما مستعد آسیب هستند، از آهن لحیم کاری 20 واتی با گرمایش داخلی یا 25 وات گرمایش خارجی استفاده کنید.
(2) هنگام جوشکاری سیمهای ضخیمتر یا کابلهای کواکسیال، از آهن لحیم کاری 50 واتی با گرمایش داخلی یا 45-75 وات گرمایش خارجی استفاده کنید.
(3) هنگام جوشکاری قطعات بزرگتر، مانند لنت های اتصال به زمین شاسی فلزی، باید از آهن لحیم کاری برقی بیش از 100 وات استفاده شود.
(4) شکل سر آهن لحیم کاری باید با الزامات سطحی قسمت جوش داده شده و تراکم مونتاژ محصول مطابقت داشته باشد.
به طور خلاصه، قدرت و نوع آهن لحیم کاری برقی باید به طور منطقی با توجه به موضوع جوش انتخاب شود. قدرت لحیم کاری برقی نیز زمانی که جوش بزرگتر باشد باید بیشتر باشد. اگر قدرت کمتر باشد، دمای جوش خیلی کم است، لحیم کاری به آرامی ذوب می شود، شار فرار نیست، و اتصالات لحیم صاف و محکم نیستند. این امر به ناچار منجر به کیفیت ظاهری نامناسب و استحکام جوش می شود یا حتی نمی توان لحیم کاری را ذوب کرد و نمی توان جوشکاری را انجام داد. اما قدرت لحیم کاری برقی نباید خیلی زیاد باشد. اگر بیش از حد زیاد باشد باعث انتقال حرارت بیش از حد به قطعات جوش شده و گرم شدن بیش از حد اتصالات لحیم قطعات می شود که ممکن است باعث آسیب به قطعات شود و باعث ریزش ورق مسی برد مدار چاپی شود. و لحیم کاری خیلی سریع روی سطح جوش جریان می یابد و قابل کنترل نیست
