چگونه ضخامت سنج پوشش معمولی کار می کند
لایه پوششی تشکیل شده برای محافظت و تزئین سطح مواد مانند پوشش، آبکاری، روکش، چسبندگی، فیلم تشکیل شده شیمیایی و غیره در استانداردهای ملی و بین المللی مربوطه پوشش نامیده می شود.
اندازه گیری ضخامت پوشش به بخش مهمی از بازرسی کیفیت در صنعت پردازش و مهندسی سطح تبدیل شده است و ابزاری ضروری برای محصولات برای مطابقت با استانداردهای کیفیت بالا است. برای بین المللی شدن محصولات، الزامات روشنی برای ضخامت روکش در کالاهای صادراتی کشورم و پروژه های مرتبط با خارجی وجود دارد.
روشهای اندازهگیری ضخامت پوشش عمدتاً عبارتند از: روش برش گوه، روش مقطع نوری، روش الکترولیز، روش اندازهگیری اختلاف ضخامت، روش توزین، روش فلورسانس اشعه ایکس، روش پراکندگی برگشتی اشعه، روش خازنی، روش اندازهگیری مغناطیسی و قانون اندازهگیری جریان گردابی. از بین این روش ها، پنج روش اول تست مخرب، روش های اندازه گیری دست و پا گیر و کند و اکثر آنها برای بازرسی نمونه گیری مناسب هستند.
روش های اشعه ایکس و اشعه ایکس اندازه گیری های غیر تماسی و غیر مخرب هستند، اما دستگاه ها پیچیده و گران هستند و محدوده اندازه گیری کوچک است. با توجه به منبع رادیواکتیو، کاربران باید مقررات حفاظت در برابر اشعه را رعایت کنند. روش اشعه ایکس می تواند پوشش بسیار نازک، پوشش دوگانه و پوشش آلیاژی را اندازه گیری کند. روش پرتو برای اندازه گیری پوشش و پوشش با عدد اتمی زیرلایه بزرگتر از 3 مناسب است. روش خازنی فقط در هنگام اندازه گیری ضخامت پوشش عایق یک هادی نازک استفاده می شود.
با پیشرفت تکنولوژی به ویژه پس از معرفی فناوری میکرو کامپیوتر در سال های اخیر، ضخامت سنج با استفاده از روش مغناطیسی و روش جریان گردابی گامی رو به جلو در جهت مینیاتوری، هوشمند، چند منظوره، با دقت بالا و کاربردی برداشته است. وضوح اندازه گیری به 0.1 میکرون رسیده است و دقت می تواند به 1 درصد برسد که بسیار بهبود یافته است. این دستگاه دارای دامنه کاربرد گسترده، محدوده اندازه گیری گسترده، عملکرد آسان و قیمت پایین است و پرکاربردترین ابزار اندازه گیری ضخامت در صنعت و تحقیقات علمی است.
روش غیر مخرب نه به پوشش و نه به مواد پایه آسیب می رساند و سرعت تشخیص سریع است، به طوری که می توان مقدار زیادی از کار تشخیص را به صرفه انجام داد.
