نحوه عملکرد فاصله یاب لیزری
مسافت یاب های لیزری معمولاً از دو روش برای اندازه گیری فاصله استفاده می کنند: روش پالس و روش فاز.
فرآیند محدوده روش پالس بدین صورت است که لیزر ساطع شده توسط فاصله یاب توسط جسم مورد اندازه گیری منعکس شده و سپس توسط فاصله یاب دریافت می شود و فاصله یاب همزمان زمان رفت و برگشت لیزر را ثبت می کند. نصف حاصل ضرب سرعت نور و زمان رفت و برگشت فاصله بین فاصله یاب و جسم مورد اندازه گیری است. دقت اندازهگیری فاصله با روش پالس معمولاً در حدود /{1}} متر است. به علاوه مساحت کور اندازه گیری این نوع مسافت یاب به طور کلی حدود 15 متر است.
فاصله یاب لیزری فاز از فرکانس باند رادیویی برای تعدیل دامنه پرتو لیزر و اندازه گیری تاخیر فاز ایجاد شده توسط نور مدولاسیون که به سمت خط اندازه گیری رفت و برگشت به سمت خط اندازه گیری می شود، اندازه گیری می کند و سپس فاصله نشان داده شده توسط تاخیر فاز را مطابق با طول موج نور مدوله شده یعنی زمان لازم برای عبور نور از طریق خط بررسی به روش غیر مستقیم اندازه گیری می شود.
