به طور کلی ، ما باید چند مورد در مورد ردیاب های گاز سمی و مضر بدانیم:
1. توجه به کالیبراسیون و آزمایش منظم:
آشکارسازهای گاز سمی و مضر ، مانند سایر ابزارهای تحلیلی و تشخیص ، از یک روش مقایسه نسبی برای اندازه گیری استفاده می کنند: ابتدا ساز را با گاز صفر و گاز غلظت استاندارد کالیبراسیون کنید ، یک منحنی استاندارد بدست آورید و آن را در ساز ذخیره کنید. در حین اندازه گیری ، ابزار سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز را با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد اندازه گیری می کند تا مقدار غلظت گاز دقیق را محاسبه کند. بنابراین ، صفر ابزار در هر زمان و به طور مرتب کالیبراسیون ابزار برای اطمینان از اندازه گیری دقیق انجام می شود. لازم به ذکر است که بسیاری از ردیاب های گازی در حال حاضر دارای سنسورهای تشخیص قابل تعویض هستند ، اما این بدان معنی نیست که یک ردیاب می تواند در هر زمان به پروب های مختلف ردیاب مجهز شود. هر زمان که کاوشگر را جایگزین کنید ، علاوه بر نیاز به زمان فعال سازی سنسور خاص ، این ابزار نیز باید مجدداً مجدداً ارزیابی شود. علاوه بر این ، توصیه می شود قبل از استفاده ، آزمایش پاسخ را بر روی گاز استاندارد مورد استفاده در ابزارهای مختلف انجام دهید تا اطمینان حاصل شود که ابزارها واقعاً از آن محافظت می کنند.
2. باید به محدوده اندازه گیری غلظت ابزار تشخیص توجه شود: آشکارسازهای مختلف سمی و مضر گاز دامنه تشخیص ثابت خود را دارند. فقط با تکمیل اندازه گیری در محدوده اندازه گیری آن می توان تضمین کرد. اطمینان حاصل کنید که ابزار به طور دقیق اندازه گیری ها را انجام می دهد. با این حال ، اندازه گیری فراتر از محدوده اندازه گیری برای مدت طولانی ممکن است آسیب قابل توجهی به سنسور وارد کند. به عنوان مثال ، اگر آشکارساز LEL به طور تصادفی در محیطی بیش از 100 ٪ LEL استفاده شود ، ممکن است سنسور را کاملاً بسوزاند. ردیاب های گاز سمی ، هنگامی که در غلظت های بالا برای مدت زمان طولانی استفاده می شوند ، می توانند باعث آسیب شوند. بنابراین ، اگر یک ابزار ثابت در حین استفاده از سیگنال بیش از حد استفاده کند ، باید مدار اندازه گیری بلافاصله خاموش شود تا از ایمنی سنسور اطمینان حاصل شود.
