چهار استاندارد طبقه بندی برای آشکارسازهای گاز
آشکارساز گاز یک ابزار ابزار دقیق برای تشخیص غلظت نشت گاز است. آشکارساز گاز می تواند سولفید هیدروژن، مونوکسید کربن، اکسیژن، دی اکسید گوگرد، فسفین، آمونیاک، دی اکسید نیتروژن، سیانید هیدروژن، کلر، دی اکسید کلر، گازهای مختلف مانند ازن و گازهای قابل احتراق را به طور گسترده در پتروشیمی، زغال سنگ، فلزات شیمیایی شناسایی کند. صنعت، گاز شهری، نظارت بر محیط زیست و مکان های دیگر برای تشخیص در محل.
آشکارسازهای گاز را می توان بر اساس انواع زیر طبقه بندی کرد:
1. طبقه بندی بر اساس نوع گاز شناسایی شده
آشکارسازهای گاز قابل احتراق، آشکارسازهای گاز سمی و مضر، آشکارسازهای گاز معمولی؛
مزایای ابزارهای تشخیص گازهای قابل اشتعال و سمی رایج: کارایی بالا و عملکرد خوب.
2. طبقه بندی بر اساس تابع
آشکارساز تک و آشکارساز چند منظوره: آشکارساز گاز تک عمدتاً برای تشخیص گاز خاصی در محل تشخیص استفاده می شود و استفاده بسیار زیاد است.
آشکارسازهای گاز چند منظوره شامل آشکارسازهای گاز شش در یک، آشکارسازهای گاز پنج در یک، آشکارسازهای گاز چهار در یک و غیره برای رفع نیازهای مقادیر مختلف تشخیص گاز هستند.
3. طبقه بندی بر اساس استفاده
قابل حمل و ثابت: قابل حمل ابزاری است که تشخیص ایمنی گاز توسط اپراتورها در محل را قبل از بهره برداری برآورده می کند و معمولاً به سناریوی استفاده مربوط می شود.
نوع ثابت عمدتاً برای تحقق تشخیص بی وقفه طولانی مدت است، به طوری که از ایمنی محل استفاده اطمینان حاصل شود، برای کنترل نیازی به پرسنل در محل ندارد و می تواند هوشمندانه مرتبط شود.
4. طبقه بندی به روش نمونه گیری
نوع انتشار و نوع مکش پمپ: آشکارسازهای گاز انتشار به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند و با عملکرد هزینه خوب مشخص می شوند.
قیمت ردیاب گاز پمپ مکش نسبتاً بالا است که عمدتاً نیازهای ویژه مکان های خاص را برطرف می کند.
