چهار مورد اجتناب از عملکرد نامناسب و کاهش حساسیت آشکارسازهای گاز قابل احتراق
فرآیند استفاده از آشکارسازهای گازهای قابل احتراق نسبتاً ساده است، اما بسیاری از اپراتورهای موجود در محل از روشهای عملیاتی صحیح در طول فرآیند استفاده خاص پیروی نمیکنند و در نتیجه حساسیت ردیابها و خطاهای قابل توجهی در دقت آشکارسازهای گاز احتراق کاهش مییابد. بنابراین، اقدامات احتیاطی برای استفاده از آشکارسازهای گاز قابل احتراق چیست؟ در زیر سردبیر Yiyuntian آن را به شما معرفی می کند.
1. به کالیبراسیون و آزمایش منظم توجه کنید
آشکارسازهای گازهای سمی و مضر مانند سایر ابزارهای تحلیلی و تشخیصی با استفاده از روش مقایسه نسبی اندازه گیری می شوند: ابتدا دستگاه با گاز صفر و گاز غلظت استاندارد کالیبره شده و منحنی استاندارد در دستگاه ذخیره می شود. در طول اندازه گیری، دستگاه سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز را با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد مقایسه می کند و مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه می کند. بنابراین، صفر کردن ابزار در هر زمان و کالیبره کردن منظم دستگاه از وظایف ضروری برای اطمینان از اندازه گیری دقیق است.
لازم به ذکر است که در حال حاضر بسیاری از آشکارسازهای گاز می توانند جایگزین حسگرهای تشخیص خود شوند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز می تواند در هر زمان به پروب های آشکارساز مختلف مجهز شود. در هر زمان، هنگام تعویض پروب، علاوه بر نیاز به مقدار مشخصی از زمان فعال سازی سنسور، ابزار باید مجدداً کالیبره شود. علاوه بر این، توصیه می شود قبل از استفاده، آزمایش پاسخ را روی گاز استاندارد مورد استفاده در ابزارهای مختلف انجام دهید تا مطمئن شوید که ابزار واقعاً نقش محافظتی دارند.
2. به تداخل تشخیص بین سنسورهای مختلف توجه کنید
به طور کلی، هر سنسور مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما هیچ آشکارساز گاز نمی تواند کاملا موثر باشد. بنابراین، هنگام انتخاب یک سنسور گاز، باید تلاش کرد تا تداخل تشخیص گازهای دیگر روی سنسور را درک کرد تا از تشخیص دقیق آن از گازهای خاص اطمینان حاصل شود.
3. به طول عمر سنسورهای مختلف توجه کنید
همه انواع سنسورهای گاز عمر مفید مشخصی دارند، یعنی طول عمر آنها. به طور کلی، در ابزارهای قابل حمل، سنسورهای LEL طول عمر بیشتری دارند و می توان آنها را برای حدود سه سال استفاده کرد. طول عمر آشکارساز فوتیونیزاسیون چهار سال یا بیشتر است. طول عمر سنسورهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی نسبتاً کوتاه است، معمولاً یک تا دو سال. طول عمر سنسورهای اکسیژن کوتاه ترین است و تقریباً یک سال است. طول عمر سنسور الکتروشیمیایی به خشک شدن الکترولیت بستگی دارد، بنابراین اگر برای مدت طولانی از آن استفاده نشود، آب بندی آن در محیطی با دمای پایین تر می تواند عمر مفید آن را تا حدی افزایش دهد. سازهای ثابت به دلیل حجم نسبتا زیاد طول عمر بیشتری دارند. بنابراین، حسگرها باید همیشه آزمایش شوند و تا حد امکان در مدت اعتبارشان مورد استفاده قرار گیرند. در صورت عدم موفقیت، باید به موقع تعویض شوند.
4. به محدوده اندازه گیری غلظت ابزار تشخیص توجه کنید
انواع دتکتورهای گاز سمی و مضر دارای محدوده تشخیص ثابت خود هستند. تنها با تکمیل اندازه گیری در محدوده اندازه گیری خود، دستگاه می تواند اندازه گیری دقیق را تضمین کند. اگر اندازه گیری برای مدت طولانی از محدوده اندازه گیری فراتر رود، ممکن است باعث آسیب دائمی به سنسور شود.
