توضیح حد پایین اندازه گیری و نویز تولید شده توسط خود یک تراز سنج
تعریف محدوده کل سطح سنج های صوتی در استاندارد بین المللی جدید برای تراز سنج های صوتی IEC{{0}}:2002 و آیین نامه جدید تأیید اندازه گیری برای صدا سنج ها JJG188-2002 این است: پاسخ به یک سیگنال سینوسی، از حداقل سطح صدا در محدوده سطح حساسیت حداکثر تا حداکثر سطح صدا در محدوده حداقل سطح حساسیت، محدوده سطح صدای A-weighted که می تواند در صورت عدم وجود نشانه اضافه بار یا زیر برد آزمایش شود، و خطای خطی سطح در محدوده تلورانس مشخص شده است. در عین حال، مقرر شده است که در هر وزن فرکانسی یا محدوده پاسخ فرکانسی دستگاه تراز سنج، خطای خطی تراز به اضافه عدم قطعیت گسترش یافته ناشی از اندازه گیری (0.3dB) در تمام سطوح از هر محدوده فرکانسی نباید باشد. برای تراز سنج سطح اول از ± 1.1 دسی بل و برای تراز سنج سطح دوم ± 1.4 دسی بل تجاوز کنید. بر این اساس، به منظور اطمینان از الزام خطای خطی سطح، پس از کسر تأثیر عدم قطعیت، صدای تولید شده توسط تراز سنج های سطح 1 باید حداقل 8 دسی بل کمتر از حد پایین اندازه گیری و سطح 2 تراز سنج باشد. باید حداقل 6.7 دسی بل کمتر باشد. آنها باید حداقل 5dB کمتر از استاندارد قدیمی باشند.
با این حال، بسیاری از تولید کنندگان در حال حاضر مقدار نویز تولید شده توسط خود (صدای پس زمینه) را به عنوان حد پایین اندازه گیری سطح صدا تعیین می کنند که به وضوح کاربران را گمراه می کند. کاربران باید هنگام انتخاب این نوع صدا سنج توجه کنند، زیرا حد پایین اندازه گیری واقعی 6.7dB~8dB بالاتر از آنچه ارائه می دهند است. برخی از تولیدکنندگان هنوز از استانداردهای ملی و بین المللی قدیمی برای اندازه گیری سطح صدا برای اندازه گیری حدهای پایین تر که 5 دسی بل بالاتر از نویز پس زمینه است استفاده می کنند که دقت کافی را ندارد.
حد پایین اندازه گیری سطح صدا عمدتاً به حساسیت میکروفون و نویز تولید شده توسط خود سطح سنج بستگی دارد. برای کاهش حد پایین اندازه گیری، لازم است از این دو جنبه شروع شود. در استانداردها و مقررات جدید بین‌المللی، تولیدکنندگان موظفند به ترتیب صدای تولید شده توسط خود و نویز الکتریکی تولید شده توسط خود را ارائه دهند. هنگام قرار دادن صداسنج در یک میدان صوتی کم نویز، اندازه گیری نویز صدای تولید شده توسط خود مورد نیاز است. از آنجایی که برخی از آنها فقط میدان‌های صوتی کم‌نویز برای سطح صدای A هستند، در این زمان فقط سطح صدای A نویز صدای تولیدی خود را می‌توان اندازه‌گیری کرد. نویز الکتریکی تولید شده توسط خود با جایگزین کردن میکروفون با امپدانس معادل اندازه گیری می شود. ما می دانیم که میکروفون ها همچنین نویز تولید شده توسط خود (نویز حرارتی) تولید می کنند، بنابراین نویز صدای تولید شده توسط خود سطح سنج ها معمولاً بیشتر از نویز الکتریکی است. امپدانس معادل یک میکروفون اساساً یک خازن است، با ظرفیت تقریباً 50 pF برای یک میکروفون 1-اینچی و 15pF برای یک میکروفون 1/2-اینچی. نویز تولید شده توسط خود از آزمایش های خازنی متفاوت متفاوت خواهد بود. هنگام آزمایش نویز الکتریکی تولید شده توسط خود، آداپتورهای مورد استفاده برای انتقال سیگنال الکتریکی نباید استفاده شوند. این آداپتورها دارای خازن داخلی 0.01 μF یا 0.1 μF هستند. نویز الکتریکی اندازه گیری شده با آن به طور قابل توجهی کمتر خواهد بود. علاوه بر این، هنگام اندازه گیری نویز تولید شده توسط خود، میانگین حسابی 10 قرائت باید به طور تصادفی در 60 ثانیه برای سطوح صدای وزن دار F و S خوانده شود، نه حداکثر مقدار قرائت. برای میانگین سطح صدای زمانی، میانگین زمان باید حداقل 30 ثانیه باشد.
